Elk jaar opnieuw vormt MA Festival een vaste afspraak voor liefhebbers van oude muziek. Wat ooit begon als een persoonlijke ontdekking, groeide uit tot een blijvende muzikale traditie vol hoogtepunten.
Het was ergens tegen het einde van de vorige eeuw dat ik als jonge snaak voor het eerst met mijn ouders naar Musica Antiqua Brugge ging. Ik herinner me nog levendig de daverende bazuinen van het Gabrieli Consort, tijdens een reconstructie van een mis voor de Doge van Venetië. Sinds dat concert was ik jarenlang verkocht. De jaarlijkse pelgrimstocht naar Brugge leverde telkens weer onvergetelijke muzikale momenten op.
En nu, ruim dertig jaar later, staat het MA Festival nog steeds als een huis. Hoewel alles een stuk moderner oogt, denk bijvoorbeeld aan de website, blijft de geest van de oude muziek stevig behouden, met af en toe een uitstapje naar het klassiekere repertoire. Tja, stilstaan is achteruitgaan, nietwaar?
Het festival gaat van start op vrijdag 31 juli met twee evenementen. Dat is trouwens meestal het aangename ritme: twee concerten per dag, af en toe drie. Ideaal om een volledige dag door te brengen in deze prachtige stad. Op dag één kan je genieten van een beiaardconcert: een waardigere opener, gedragen door deze imposante klokkentoren, is haast ondenkbaar. Wie zich liever verdiept in Mozart, kan terecht bij de lezingen van het Davidsfonds. En voor wie zich meteen wil onderdompelen in barokke klanken, staat het uitmuntende ensemble Pomo d’Oro klaar.
Bijzonder die avond is ook de nieuwe compositie Younger than Jesus van Siebe Thijs, één van de geselecteerde jonge componisten van de SOV Composers’ Academy 2024–2025. Over dit werk is nog weinig geschreven, dus het is goed mogelijk dat we hier in een later artikel dieper op terugkomen.
De daaropvolgende avondconcerten zijn eveneens gevuld met namen die klinken als een klok. Jiaxin Min laat Couperin en Byrd op verrassende wijze herleven op de piano. Het sublieme Vox Luminis brengt een programma met Bachmotetten — puur luisterplezier gegarandeerd. Er is ook een moment van verstilling met een première waarin dichter Peter Verhelst en luitist Jurgen De Bruyn met elkaar in dialoog gaan.
Een ander bijzonder programma is I Have Been Her Kind, rond de stem van de verstoten vrouw, gebracht door ensemble Postscript en sopraan Elisabeth Hetherington. De avond nadien is het de beurt aan InAlto met Memoriamor, een programma met muziek van onder anderen Crécquillon, waarin de vraag centraal staat hoe een verloren liefde herdacht kan worden. Tot slot is er het afsluitende avondconcert waarin Le Consort volgens het programma “je van je sokken blaast” met muziek van Vivaldi.
Uiteraard is dat nog lang niet alles. Het festival biedt ook tal van ochtend- en namiddagconcerten met onder meer The BanXhies, harpist Kibiłdis, Pseudonym, Thomas Langlois, Phaedrus, Cairn Consort en klavecinist Jean Rondeau. Die laatste zetelt bovendien in de jury van de (halve) finales van de klavecimbelwedstrijd, waarover u elders op deze site al meer kon lezen.
Tot slot zou het programma tekortgedaan worden zonder vermelding van de lezingen, het muziektheater voor kinderen en de Vélobaroque-fietstocht.
Dit jaar geen schallende Gabrieli-bazuinen voor mij persoonlijk, maar meer dan genoeg redenen om opnieuw te kiezen voor enkele muzikaal verrijkende dagen in Brugge. Wees er tijdig bij om uw tickets te verzekeren!
