Onze landgenote Jacqueline Fontyn (° 1930) werd geboren in Antwerpen. Kort na haar vijfde verjaardag krijgt ze dagelijks pianoles van de uitstekende Russische pedagoog Ignace Bolotine, die tevens haar interesse en aanleg voor improvisatie stimuleert. Haar eerste compositie, een menuet alla Boccherini, schrijft zij op 6-jarige leeftijd. Op haar negende begint zij al eigen pianowerken te schrijven. Op 15-jarige leeftijd besluit zij componiste te worden.
Muziektheorie, orkestratie en compositie volgt ze bij Marcel Quinet. Ze rondt haar studies af in Parijs bij Max Deutsch, die haar de wereld van Schoenberg doet ontdekken.
In 1956 volgt zij een cursus orkestdirectie in de klas van Hans Swarowsky, aan de Universität für Musik und darstellende Kunst in Wenen.
Van 1963 tot 1970 doceert zij muziektheorie aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen en wordt daarna tot 1990 professor compositie aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Tegelijkertijd is zij een veelgevraagde gastdocente aan diverse universiteiten en conservatoria in Europa (Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Nederland, Polen en Zwitserland), de Verenigde Staten van Amerika (van New York tot San Francisco), Israël, Egypte, Azië (China, Korea, Singapore, Taiwan) en Nieuw-Zeeland.
Jacqueline Fontyn ontving verschillende onderscheidingen, o.a. de „Oscar Espla”-prijs in Spanje en de „Arthur Honegger”-prijs van de Fondation de France. Bovendien kreeg zij de opdracht om het verplichte concerto voor viool en orkest te componeren voor de finale van de „Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth” in 1976, alsook twee werken voor de „Koussevitzky Music Foundation in the Library of Congress” in Washington.
Sinds 2006 is een groot deel van haar manuscripten opgenomen in de Library of Congress. In 2014 verwierf de Koninklijke Bibliotheek van België het grootste deel van de manuscripten die in het land zijn gebleven.
Jacqueline Fontyn is lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België. Als erkentelijkheid voor haar artistieke verdiensten werd haar in 1993 door de Koning de titel van Barones verleend.
Trios
Trio Spilliaert (Jean-Samuel Bez, Guillaume Lagravière, Gauvain de Morant)
Apolline Degoutte, Raphael Béreau et Karel Coninx
1 CD Cybele
Om Jacqueline Fontyn te (her)ontdekken...
In een tijdperk waarin geniale componistes precies uit de hemel blijven vallen, zorgt deze cd voor ware euforie. De opname zet ons aan om Jacqueline Fontyn te (her)ontdekken, waarbij zes werken uit de periode 1956 – „laatste gebruik van klassieke vormen” – tot 2013 worden vertolkt. Het Trio Spilliaert is hier aan zet met twee pianotrio’s in klassieke bezetting (viool, cello, piano) plus drie andere trio’s waarin telkens een rol is weggelegd voor fluit, gitaar en altviool. Het uitzonderlijke niveau van de uitvoerders, hun engagement en hun spelvreugde staan ten dienste van een muziek die overloopt van verbeelding. We hebben hier te maken met een volkomen beheerste schrijfwijze die blijk geeft van zowel geleerdheid als vrijheid, en zowel bondig als lichtvoetig kan zijn. Deze volmaakte en hedendaagse kunst kan rekenen op ideale vertolkers. (Martine D. Mergeay)