Tweede halve finaledag – avond
programma
Anton Kraft (1749-1820) – Concerto in C op. 4
Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, dir. Vahan Mardirossian
Vanaf de eerste noot straalde hij zelfvertrouwen uit en was hij altijd bereid om verfijning toe te voegen, bijvoorbeeld door middel van een vibrato met een persoonlijk tintje en een extra vleugje soepelheid. Zijn uitvoering ademt een diepgaande kennis van de klassieke muziek. Hij heeft een eigen, karakteristieke stijl in de interpretatie van de lyrische passages. Zijn artistieke uitstraling wordt versterkt door een ongelooflijke precisie in vingerzetting en strijktechniek, waarmee hij de aandacht van het publiek – en hoogstwaarschijnlijk ook van de jury – wist te boeien.
programma
Leopold Hofmann (1738 – 1793) – Concerto in D Badley D3
Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, dir. Vahan Mardirossian
Een toonbeeld van zielsvol spel, gevoeligheid en elegantie. Ze voelde duidelijk de hoge intensiteit van de meest uitdagende passages. Wat de technische fijne kneepjes betreft, leverde ze een grote, maar volkomen geslaagde inspanning. Wat ons bijblijft zijn haar betrokkenheid en toewijding, die schommelden tussen hoogstaande kunstzinnigheid en veerkracht. Een opmerkelijke uitvoering, voorbereid door een grondige bestudering van het concertpartituur en de context ervan, in effect met een voortreffelijke intonatie en frasering, en een originele benadering van de stukken.
programma
Harold Noben – Caffeine
Antonín Dvořák – Klid (Silent Woods) op. 68/5 B 173
Dmitry Kabalewsky – Sonate in Bes op. 71
Adria Ye, pianobegeleider
Hij brengt een zekere vreemdheid in zijn podiumpresentatie, die hij ook geeft in zijn benadering van het repertoire, alsof hij zich laat leiden door een visie die afstand neemt van de culturele context waarin de stukken zijn ontstaan. Hij beheerst alle technische virtuositeit van de cello, op zoek naar een onberispelijke klank, een abstracte perfectie, maar speelt dit complexe repertoire – dat qua muzikaliteit in het ongewisse is gelaten – met een soort afstandelijkheid en onthechting. Er was een opvallende algemene affiniteit met het spel van de begeleidende pianist.
programma
Henri Dutilleux – Trois Strophes sur le nom de Sacher
Harold Noben – Caffeine
Christian Jost – Rumor Images
Hans Bottermund – János Starker Variaties op een thema van Paganini
Dina Ivanova, pianobegeleider
Met een natuurlijke aanleg en een vakkundige beheersing van het artistieke vak, kwaliteiten voortkomende uit studie, intuïtie en ervaring, beschikt Michael Wehrmeyer over een indrukwekkende podiumprésence, waarbij hij blijk geeft van een grote beheersing van alle technische aspecten van de cello, intonatie en frasering. Hij weet een evenwicht te vinden in de warme, rijke klankkleuren en toont zowel finesse als een doordachte strategie bij het creëren van effect. Gewaardeerd om zijn persoonlijke stempel op de interpretatie en de originaliteit van zijn recitalaanpak, deelt hij al zijn talenten royaal in een zeer inspirerend optreden, die een enthousiaste reactie bij het publiek teweegbrengt.
