Op 10 juni lanceert het Portsmouth Cathedral Choir zijn nieuwste cd: A Year at Portsmouth (Regent Records). Knapen, meisjes en mannenstemmen nemen ons mee op een muzikale reis van bijna tachtig minuten — een rijkgevulde en doordachte uitgave die de luisteraar onderdompelt in het klankuniversum van deze bijzondere kathedraal.

Wat meteen opvalt, is de opvallende keuze voor minder platgetreden repertoire. Buiten enkele bekende ankerpunten bewandelt deze cd nadrukkelijk geen evidente paden. Dat maakt het programma fris en nieuwsgierig makend, zonder daarbij het fundament van de traditie te verliezen.

Tot die vertrouwde bakens hoort onder meer het Laudate Dominum van Mozart, hier gezongen door een voortreffelijke Evelyn Cowhig. Haar stem heeft precies voldoende vibrato om deze vaak gehoorde muziek een nieuwe diepte te geven — een natuurlijke, bijna ontwapenende schoonheid die volledig in de geest van Mozart blijft. Hetzelfde kan gezegd worden van de Händel-aria, gebracht door de jongenssopraan (treble) Daniel Sands, die uitblinkt met een heldere dictie en een ontroerende eerlijkheid.

Een bijzondere vermelding verdient ook organist Sachin Gunga. Zijn begeleiding is niet alleen solide, maar ook uitgesproken kleurrijk. Hij weet het instrument in al zijn schakeringen te laten spreken, met als hoogtepunt de majestueuze orgelsolo Fanfare de Maris van Philip Moore, waarin de volle rijkdom van het kathedraalorgel tot zijn recht komt.

Bij de meer klassieke koorwerken valt vooral Coelos ascendit hodie van Stanford op. Voor mij geldt de opname van Salisbury Cathedral Choir onder Richard Seal (Anthems for America) als een referentie; het is dan ook geen geringe prestatie dat Portsmouth zich hier moeiteloos naast die interpretatie kan plaatsen. De uitvoering is helder, precies en overtuigend opgebouwd.

Toch ligt de grootste kracht van deze cd misschien wel in het minder bekende repertoire. Werken die voor velen nieuw zullen zijn, blijken stuk voor stuk kleine ontdekkingen. Het intieme Magnificat van Brian Moles, de expressieve muziek van Undine Smith Moore en de toegankelijkheid van Howard Goodall — inderdaad, bekend van de iconische Mr Bean-tune — tonen de breedte van het programma. In diezelfde lijn past ook John Rutters The Lord is my light and my salvation, met een bijzonder fraaie bijdrage van tenor Adrian Green en een subtiel maar treffend spel van klarinettist Alex Wallace.

Eén werk wil ik een speciale vermelding geven: The gateway of heaven van Paul Trepte. Deze voormalige dirigent van Ely Cathedral, met wie David Price aan het begin van zijn carrière nauw samenwerkte, schrijft hier een indrukwekkend a capella motet dat alle register van de Engelse koorkunst open trekt. Bariton Alex Wallace gaat een intense dialoog aan met het koor, en de muziek evoceert haast visueel het opstijgen en neerdalen van engelen. Het slot, toevertrouwd aan de sopranen, is even onverwacht als beklijvend.

Opvallend is hoe natuurlijk beide koren — knapen en meisjes — zich doorheen het programma bewegen. Hun klank is homogeen en evenwichtig, en het is overduidelijk dat zij zich in deze ruimte volledig thuis voelen. De opname maakt optimaal gebruik van de akoestiek van de relatief intieme kathedraal, niet voor niets de ‘Cathedral of the Sea’, zonder aan helderheid in te boeten.

Deze cd is tegelijk ook een getuigenis van het indrukwekkende werk van dirigent David Price. Over de jaren heen heeft hij in Portsmouth een solide en levendige koorwerking uitgebouwd, niet gesteund op de traditionele structuren van Engelse koorscholen, maar gedragen door een doordachte programmatie, engagement en een intelligente ontsluiting van kerkmuziek naar een breed publiek. Wars van dogma spreekt hier vooral één taal: die van de muziek. Quis cantat bis orat — wie zingt, bidt twee keer — krijgt in Portsmouth een bijzonder concrete invulling.

Het belang van deze werking reikt verder dan het muzikale alleen. Door de jaren heen kregen honderden kinderen hier de kans om muziek van binnenuit te beleven. Velen bleven eraan verknocht. Vanuit continentaal perspectief kan men alleen maar met bewondering kijken naar wat men in het Verenigd Koninkrijk, ondanks de uitdagingen, nog steeds weet te realiseren. Portsmouth is daarvan een inspirerend voorbeeld.

Dat alles komt op een mooie manier samen in het slotwerk, gewijd aan de patrones van de muziek, Sint-Cecilia. Dit is meer dan zomaar een eigentijdse compositie: het belichaamt de werking van de kathedraal als geheel. Op haar feestdag worden kinderen uit scholen en parochies uitgenodigd om mee te zingen — een ervaring die ongetwijfeld een blijvende indruk nalaat. Precies dat effect heeft ook deze cd: de muziek en zang grijpt je vast en laat je nadien niet meer los.

A Year at Portsmouth is een bijzonder geslaagde opname die zowel artistiek als inhoudelijk overtuigt. Voor liefhebbers van koormuziek is dit zonder meer een waardevolle toevoeging aan de cd-collectie — en voor wie het koor live heeft meegemaakt, een warme en herkenbare herinnering.

Reserveer je exemplaar bij Regent Records (REGCD592) of stream het weldra op diverse platforms.

volledige tracklist: