OBV blijft sprankelen en gooit daarbij alle registers open, bespeelt alle lagen van het publiek en hun interesses: opera, concerten, klassieke en hedendaagse dans en ook de jeugd komt aan haar trekken, zowel op het podium met het jeugdkoor van OBV, als in de zaal.
‘Somer & Winter’ is een gloednieuwe, speelse, ietwat absurde voorstelling gebaseerd op een oude theatertekst einde 14de, begin 15de eeuw – een van de zogenaamde abele spelen. De Middelnederlandse tekst werd voor het grootste deel behouden. De klanken zijn dankbaar om te zingen. De spreekteksten werden geleverd door Thomas Janssens. Beperkten de abele spelen zich tot de hoofse liefde, hier willen Somer en Winter elkaar overklassen op alle vlak. Ze geraken er evenwel niet uit en een derde persoon, de host-verteller Cockijn, vertolkt door Imke Mol, zorgt voor de connectie met het publiek. Een allegorisch verhaal waarin Somer en Winter personages worden en in een muzikaal duel hun vete beslechten. Fantastisch vertolkt door de spitante, warme en mooi ogende sopraan Lissa Meyvis als Somer. Met het grootste gemak bespeelt ze de hoogste toonladders. Rivaal is de ruige bariton Kris Belligh als Winter die zijn stem huiveringwekkend kan laten zakken tot de diepste, dreunende bastonen.
Het SPECTRA-ensemble: Pieter Jansen – viool; Ben Faes – contrabas; Tille Van Gastel – fluit; Julien Bénéteau – klarinet; Frank Van Eycken – percussie; Bart Cypers – hoorn en Frankie De Kuyper – trompet o.l.v. Hans Vercauteren zorgen live voor een pittige muzikale omlijsting. De partituur werd gecomponeerd door Hans Vercauteren samen met Lente Verelst en omvat solomomenten voor Somer en Winter, duetten en mooie koorpassages en combineert klassieke elementen met eenvoud en herhaling. De muziek stuurt de emoties en vergroot de spanning.
Verbeelding aan de macht
Regisseur Kenza Koutchoukali realiseert samen met het SPECTRA-ensemle, Lissa Meyvis, Kris Belligh en Imke Mol een familievoorstelling over hardnekkige ideeëngoed en wensen. Maar dan zijn we nog de mooiste component vergeten: het 30-koppige kinderkoor van de opera. Enthousiast én gedisciplineerd staan ze op het podium. Hun spel en zang is hartveroverend en tovert een glimlach op je gelaat. Ze staan niet stokstijf en gecrispeerd op de scène maar worden in de actie betrokken. Bedwingen mee stormen, nemen deel aan de gevechten tussen Somer en Winter. Daarnaast zijn er de vele speelse en inventieve momenten. Uit een simpel blad papier wordt het maximum aan zeggingskracht gehaald. Papier is niet alleen de drager van verhalen. Ze vouwen er een vliegtuigje mee en gooien dat in het publiek, even later worden de papieren gerecupereerd en imiteren ze het geluid van vallende bladeren en regen, nog wat later wordt er een sneeuwballengevecht mee beslecht, enz… In een latere fase verschijnt ook nog Venus ten tonele. De kinderen proberen de godin te overtuigen hen te helpen het conflict tussen Somer & Winter te beslechten. Door veel gevlei laat Venus zich overtuigen. Ze arriveert maar net op tijd want Somer en Winter wilden hun strijd gewelddadig beëindigen. Ze komt tussenbeide en herinnert hen eraan dat ze bestaan bij gratie van elkaar: dat de ene maar betekenis heeft doordat de andere bestaat in een pleidooi voor harmonie. Venus ontmantelt de vete en verzoent Winter en Somer, want ze kunnen niet zonder elkaar. Ze zullen elkaar voortaan afwisselen in peis en vree. Tussendoor krijgt kleine Cockijn: Milo Devroede (lid van het Kinderkoor) ook nog een paar mooie partijen te zingen. Met zijn zuivere knapenkoorstemmetje veroverde hij spontaan het hart van het publiek.
‘Somer & Winter’ reflecteert over oerdomme vetes en de oneindige cyclus van de prachtige seizoenen met elk hun eigenheid en charme. Op het podium van theater ’t Eilandje neemt de jeugdige cast het publiek mee in een pittige en speelse visuele voorstelling met weelderige muziek en zang, de onzichtbare draden die ons met elkaar verbinden.
De commentaar van groot en klein achteraf was mooi om te registreren: knap, interessant, keitof, cute, neig, slay…
