De Landscommanderij Alden Biesen is een tot de verbeelding sprekende plek. Toeristen van overal weten dat. Je kan er gaan trouwen. Europa hield er een mini-top. Een Duitse Orde een ridderslag. De kilts van de Highland Games intrigeerden er. De jaarlijkse zomeropera ontroerde er met 'La Bohème'.
Zaterdag 12 en zondag 13 september was het "the place to be" voor Liebrecht Vanbeckevoort en zijn Piano LAB. Voor de vijfde keer al. En met een nieuw concept. Een week masterclasses, concerten en contacten zoals we die kenden werd herleid tot twee welgevulde dagen, die internationaal gelauwerde artiesten samenbrachten met veelbelovende jonge - ja, piepjonge - talenten.
Zo eentje was Keshav Krishnan. Met de jeugdige lichtheid van een 13-jarige vatte hij Mozart aan. Eenzelfde parelend enthousiasme typeerde 'Les jeux d'eau à la Villa d'Este' van Liszt en een obsederende 'Tarantella' van Chopin. 'Gretchen am Spinnrade' miste nog de vanzelfspekendheid die gevestigde waarden aan deze muziek geven. Begrijpelijk, want speel op je 13de maar eens Schubert en Liszt tegelijk!
Net als bij Raffaello Giannini, 15 jaar, trof de grenzeloze betrokkenheid van de ouders. Als ik zes hemelse momenten mag oplijsten, is Raffaello's 'Polonaise opus 44' van Chopin en zijn volwassen interpretatie daar een van. "De andere?"! zal u vragen. Dat brengt ons naar het openingsconcert van zaterdag en het boeiende contrast tussen de directe aanpak van de 'Sonate voor 2 piano's, KV 448' van Mozart door Liebrecht Vanbeckevoort en het licht omfloerste palet van Severin von Eckardstein.
Toppunten 3 en 4 kwamen van Florian Noack: zijn eigen arrangement van 'Swan Lake' van Tsjaikovski en een zeldzame verborgen parel - zijn visitekaartje - de 'Fantaisie, opus 16' van William Sterndale Bennett.
Victoria De Roeck scoorde met een hallucinante 'Totentanz' van Liszt. En die andere 'Piano Lab Participant Artist' Aude Van De Keere maakte mijn half dozijn highlights rond met een dreunende 'Chaconne' van Bach, zoals Busoni die zag.
Out of the box Artist
En dan waren er verrassende 'Out of the box Artists', buitenbeentjes, zeg maar, zoals LEVI.SCT, artiestennaam van de Duitse pianist Levi Schechtmann, 27. Eerste reactie: "Oei! Die heeft wel lef". Maar hij had ook "zo iets": een mix van de emotionele diepgang van klassieke composities en de rauwe energie van de hip hop en house, salsa en jazz.
"Iets" dat meer dan 1,78 miljoen volgers op Instagram opmerkten en dat leiddde tot een blitzstart met uitverkochte zalen in Parijs, Londen, Hamburg, Kopenhagen, Praag, Groningen en Brussel. Hij was er in Flagey en op 11 november komt hij naar het Koninklijk Circus. Ga hem zien! Ga hem horen! Voor mij, die met het verglijden van de jaren totaal anti-minimaliste werd, is deze Hamburger 'gesneden brood'. Door muziek te maken die nog muziek is, ook al helpt elektronica een handje, bewijst hij dat er naast de - helaas - tanende belangstelling voor Klassiek nog iets bestaat dat het horen overwaard is.
Niet direct 'out of the box', wel de 'boekee' was Jef Kolacny. Samen met een kwintet van viool (blikvanger Liana Gourdjia en An-Sofie Perneel), altviool (een opmerkelijke Sander Geerts), cello (Johannes Burghoff) en contrabas (Jaroslaw Mroz), deed hij Beethoven en diens overheerlijke cadenza alle eer aan. Het Allegro con brio maakte het al duidelijk: de Kempenaar had er zin in. Het Largo hield hij traag; elk fragment was een wereld van zalige rust, waarin Jef zijn gehoor onderdompelde. Het slot was een sprankelend Rondo, waar de speelvreugde van deze Klara-Twintiger van het jaar de som van de spontaniteit van vader Steven en oom Stijn, toen ze nog een pianoduo vormden, ons meetrok.
De kloof tussen wens en werkelijkheid maakte dat ik me tot zaterdag moest beperken. Spijtig voor Vitaly Samoshko, de ziek gemelde Barry Douglas, Jef Neve, Akari Bastiaens, Mahault Ska, Dieter Caljon.
Als Liebrecht iedereen bedankte die van dit jubileumweekend een feest maakte van muzikale ontdekking, artistieke ontmoeting en gedeelde verwondering over de schoonheid van pianomuziek en het verzamelde toptalent, zag hij één iemand over het hoofd: zichzelf. Zijn onverminderde inzet, organisatietalent en hartelijkheid gaven talent weer eens vleugels.
