Carel Hacquart uit Brugge wordt beschouwd als een van de belangrijkste componisten van de 17e eeuw in de Nederlanden. Zijn bundel Harmonia Parnassia, bestaande uit tien strijkersonates, wordt beschouwd als het hoogtepunt van de vroege barokke strijkmuziek in deze regio. Hacquart verliet de katholieke zuidelijke Nederlanden en vestigde zich in het gereformeerde noorden, waar hij actief was in het muzikale leven van de burgerij. Deze opname combineert Hacquarts strijkersonates met werken voor toetsinstrumenten uit een manuscript van de patriciërsdochter Anna Maria van Eyl, waaronder composities van Gisbert Steenwick (haar leraar) en Johann Jakob Froberger en Heinrich Scheidemann.