Drie trio’s voor de ongebruikelijke bezetting van fluit, klarinet en altviool werden rond de eeuwwisseling van de 19e eeuw gepubliceerd onder de naam Montelli. Verschillende drukken wijzen erop dat ze in hun tijd een grote reputatie genoten. Hun structuur is laatklassiek: eerste delen met een groot bereik die de hoofdthema’s over alle drie de instrumenten verdelen; beknopte centrale langzame delen met een cantabile profiel; en finales in levendige rondovormen. De naam Montelli blijft mysterieus. Hij wordt alleen in verband gebracht met een andere verzameling van drie pianosonates die Lemoine rond 1811 in Parijs publiceerde, met de letter “J” als voornaam.