Bachiana Mexicana nr. 5 voor strijkers, pauken en soloviool (2017)
Dit werk werd oorspronkelijk gecomponeerd in 2017 voor strijkers, pauken en soloklarinet. In deze versie ging het in première op MusicFest Aberystwyth, University of Wales, VK, op 27 juli 2019. Kort daarna componeerde Venus Rey Jr. een versie voor soloviool, die sindsdien met succes is uitgevoerd in Mexico en Italië.
De titel Bachiana Mexicana weerspiegelt de fusie van barokvormen met elementen van Mexicaanse muziek, cultuur en kunst.
Het eerste deel is een Passacaglia, een populaire barokvorm die ontwikkeld is in Frankrijk, Spanje en Italië. Het is gebouwd op een ostinato-bas en volgt een A-B-A-structuur, eindigend met een dramatische coda.
Het tweede deel, Saudade, is lyrisch van aard. Het Portugese woord saudade is moeilijk precies te vertalen, maar het geeft een gevoel van melancholie, verlangen en nostalgie weer. Het materiaal dat in de coda wordt geïntroduceerd, keert terug in het laatste deel.
Het derde deel, Sandunguita chueca, is gebaseerd op La Sandunga, een bekend lied uit Zuid-Mexico. De nostalgische sfeer van Saudade wordt hierin weerspiegeld. Hoewel de originele Sandunga een wals is, gebruikt de componist in deze herinterpretatie zowel een 5/4- als een 3/4-maat, waardoor de Sandunguita (“kleine Sandunga”) verandert in chueca, wat “krom” betekent in het Spaans. Dit deel dient tevens als een muzikaal portret van de Mexicaanse schilderes Frida Kahlo.
Het laatste deel is een Tarantella, een levendige dans die typisch is voor verschillende Zuid-Italiaanse regio’s, waaronder Campanië, Puglia en Calabrië. Gekarakteriseerd door zijn snelle tempo en ternaire maat, weerspiegelt de Tarantella de diepe genegenheid van de componist voor Italië – hij heeft de Italiaanse taal en volksmuziek uitgebreid bestudeerd. Het slotdeel is een briljante tour de force, die veel van zowel de solist als het ensemble vergt.