Met de celloconcerten van Edward Elgar en Antonín Dvořák wijdt Alban Gerhardt zich aan twee sleutelwerken uit het repertoire – en presenteert hij met zijn eerste studio-opname tegelijkertijd een artistieke samenvatting van 35 jaar intensieve verdieping in deze muziek.

Samen met het WDR-symfonieorkest onder leiding van Andrew Manze ontstaan interpretaties die bewust breken met de traditionele luistertradities. Gerhardt beschouwt zijn benadering als een »terugkeer naar de bronnen« – naar de partituren zelf – en stelt daarmee de vraag naar de zogenaamd »juiste« benadering van deze iconische werken opnieuw aan de orde.

Zijn consequente oriëntatie op de partituur leidt tot deels ongewone tempi en verhoudingen, die een bijzondere frisheid en directheid ontvouwen en dichter bij de gedetailleerde voorschriften van Elgar en Dvořák komen.

Geheel in de geest van Gustav Mahler – ‘Traditie is niet de verering van de as, maar het behoud van het vuur’ – laat deze opname de uitstraling van twee meesterwerken opnieuw oplaaien.