Dit album geeft een intiem inzicht in Schumanns wereld door middel van drie zeer symbolische werken. Centraal staat de originele versie van de Vierde Symfonie uit 1841, een zelden uitgevoerde partituur waarvan de transparantie en bijna kamermuziekachtige helderheid ver verwijderd zijn van de zwaarte van de latere revisie en een Schumann van indrukwekkende directheid onthullen. Het Celloconcert en de Fantasie voor viool, de laatste hier in een idiomatische en expressieve transcriptie voor cello, stammen beide uit Schumanns laatste jaren in Düsseldorf en delen een sfeer van verschuivende stemmingen en heldere schaduwen. Doorheen het album creëert Alexander Rudin – zowel als dirigent als solocellist – samen met Musica Viva een levendig, diep menselijk beeld van Schumanns fantasierijke wereld en haar fragiele, stralende schoonheid.