Spaanse focus
Met verschillende delen uit Carmen van Georges Bizet, enkele Zarzuela liederen, de beroemde “siete canciones” van Manuel De Falla en het symfonisch gedicht España van Emmanuel Chabrier, was er een Spaanse focus in het programma.
Beginnen deden ze met de wervelende ouverture Roelan en Ljoedmila van Glinka. Wat een orkest! Wat een coördinatie bij de strijkers, wat een homogene klank bij de blazers!
Fatma Said is een vijfendertige Egyptische sopraan die een wereldcarrière maakt. Met haar ijsblauwe glitterjurk begint ze subtiel met Mozarts “Non so piu cosa, caso faccio”. Maar ze weet heel goed wat ze doet, horen we in haar stem. Daarna volgt het heerlijke Ave Maria van Pietro Mascagni uit de Cavalleria Rusticana. Daarna neemt het orkest weer over met twee delen uit de Carmen orkestsuite. Wenen staat ook op het programma, een aria van Robert Stolz en een Csardas van Johann Strauss.
Said heeft een wat holle stem, er zit niet zoveel vlees en pees rond de stembanden. Geen verwijt, hetzelfde kan je zeggen van Maria Callas.
In het “Marinela” van Jose Serrano raakt ze even uit de toon. Iets te laag, maar ook een stersopraan kan een moment minder toonvast zijn.
Toepasselijk met deze Egyptische sopraan, staat ook het “Adieux de l’hôtesse arabe” van Georges Bizet op het programma. In deze aria is er ook een lange Arabische fluit, de zgn. Ney, gespeeld door Pelin Başar.
Arabisch
Het bijzondere aan Fatma Said is de Arabische muziek op haar repertorium. Veel Arabischtalige stemmen zijn er niet aan het firmament van de topzangers. Als native speaker kan ze Arabisch liederen dan ook heel muzikaal overtuigend brengen. Arabisch heeft trouwens een heel ander ritme en klankproductie in de mond dan Italiaans, Spaans, Duits of Frans, talen die ze ook uitstekend zingend beheerst.
Als laatste nummer zingt ze dan ook een lied uit haar land, dat ze ook fier aankondigt. Een werk van Najib Hankash uit 1964. Het is treffend dat deze bijzondere zangeres een Arabisch lied brengt in deze stad Antwerpen, een stad met een grote Arabisch sprekende bevolking.
Egypte
Op het programma stond trouwens ook het bekende Bacchanale uit Samson en Dalila van Camille Saint-Saens. Dat is dan weer gebaseerd op het boek Rechters uit de Tora, de joodse bijbel. Toepasselijk in deze dagen waarin de grote orthodoxe gemeenschap in Antwerpen het Soekot-feest viert. Het Loofhuttenfeest, waarin de veertig jaar in de woestijn wordt herdacht. De vlucht uit Egypte, het land van Fatma Said.
Tijdens de pauze hoorde je ook heel wat Arabisch tussen het geroezemoes. Ook de Egyptische ambassadeur en zijn gevolg waren aanwezig. Zelfs premier Bart De Wever kwam het tweede deel van de gala avond meevolgen, ondanks zijn drukke agenda. In het orkestwerk España van Emmanuel Chabrier ging de paukenist wel heel heftig te keer. Maar ja, Antwerpen is ook een beetje de stad van Boem Paukeslag!