Exact twee maanden van nu, op 21 augustus, start Laus Polyphoniae 2026: de jaarlijkse hoogmis van de oude muziek in Vlaanderen. Het thema dit jaar is Meerstemmig Europa circa 1600. In drie afleveringen neem ik u mee door het programma, hier en daar met een persoonlijke toets.
Het thema van dit jaar mag dan op het eerste gezicht minder imposant lijken dan dat van vorig jaar (Muziek uit de tijd van de kathedraalbouwers), maar het is daarom niet minder uitdagend of inspirerend. Zoals de inleiding op de verzorgde website toelicht, stond Europa rond 1600 op de drempel van een nieuw tijdperk.
Het openingsconcert zet meteen de toon, zowel qua uitvoerders als repertoire: Tenebrae brengt het Requiem van Victoria. Het ensemble staat onder leiding van Nigel Short, die ik nog ken uit zijn tijd bij The King’s Singers. Al enkele jaren leidt hij Tenebrae (letterlijk vertaald “duisternissen”) met grote finesse en expressiviteit. De naam is treffend gekozen: de Tenebrae-liturgie uit de Goede Week ademt een intense, verstilde sfeer, die naadloos aansluit bij Victoria’s meesterlijke compositie.
Het blijft grappig: elke keer ik “Tenebrae door Tenebrae” zie staan, glimlach ik even. Ik heb het ooit zelf zo moeten aankondigen, en het blijft een heerlijke bron van verwarring. Maar net dát maakt het zo mooi: de naam is geen toeval, maar een bewuste keuze die perfect samenvalt met de sfeer van het repertoire.
Maar vanavond geen Tenebrae, wel het Requiem van Victoria. Wat mij betreft één van de hoogtepunten van de polyfonie: muziek die tegelijk sober en intens is, emotioneel zonder pathetisch te worden. Niet vrolijk maar wel troostrijk, “verstillend” zegt men dan. In elk geval muziek die – als je goed luistert met je ogen dicht – je hartslag vertraagt en je emotie opent.
Mijn enige kleine zorg betreft de locatie: de Handelsbeurs. Bij een vorig concert vergat men er ooit de airconditioning uit te schakelen. Laat ons hopen dat dit toestel dit keer geen storende hoofdrol speelt in een verder ongetwijfeld sublieme avond.
Op zaterdag 22 augustus barst het festival helemaal los, met maar liefst acht evenementen tussen 10 uur ’s ochtends en 22 uur ’s avonds. Eer wie eer toekomt: dit is een écht festival, waar bovendien jong talent een podium krijgt. Het zou onkies zijn om hier één ensemble uit de International Young Artist’s Presentation (IYAP) uit te lichten, dus ik nodig u graag opnieuw uit om zelf de uitstekende website te raadplegen.
Dat brengt ons bij het avondconcert (of beter: de avondconcerten). Op het eerste avondprogramma staat een gevarieerd polyfonisch repertoire, met onder meer Pevernage, Du Caurroy, Lassus en Titelouze. Op het podium staat Les Meslanges, een Frans ensemble uit Normandië, gespecialiseerd in renaissancemuziek en vroege barok. Het werd opgericht door dirigent en zanger Thomas Van Essen en staat bekend om zijn verfijnde interpretaties en hoge artistieke niveau. Ik ben bijzonder benieuwd. Bovendien krijgt u de kans om minder courante instrumenten te horen, zoals de slangfagot of de (bas)serpent.
Deze muzikale hoogdag wordt voor de volhouders afgesloten met een absoluut meesterwerk van Lassus: Lagrime di San Pietro, uitgevoerd door een andere grootheid: Philippe Herreweghe en zijn Collegium Vocale. Voor de trouwe festivalganger behoeven noch werk, noch uitvoerders enige toelichting.
Ik wens u na deze intense dag een harmonieuze nachtrust, helemaal klaar voor het vervolg.
Wordt vervolgd.
klik hier voor alle info en tickets
