KLANKDOMEIN 2026 – De lokroep van een Bruisende Bodem

Al vijf jaar richt Klankdomein de schijnwerpers op Vlaamse muziek en hijst men daarvoor de beste vertolkers aan boord: denk aan het Izumi Pianoduo, cellist Pierre Fontenelle, violist Yuki Horo, klarinettist Hannelore Vermeir en het Desguin Kwartet. Topmusici in het dagdagelijks concertleven.

Ook dit jaar nodigen organisator Wilfried Westerlinck en de zijnen ons uit voor twee concerten op 11 oktober en 7 november 2026 met een reeks creaties van Mieke van Haute, Frederik Neyrinck, Piet Swerts, Alain Craens en Raoul De Smet (van wie we de negentigste verjaardag vieren). Op de affiche ook werk van Albert Delvaux, Lodewijk Mortelmans, Georges Lonque en Arthur Wilford – componisten die best wat gewicht in de schaal leggen.

Muziek én woord, want Joanna Van der Heyden en Jean-Pierre Rondas (allebei Radio3-coryfeeën ‘op rust’) zorgen allebei voor een boeiende lezing.

Dag Wilfried, waar staat Klankdomein voor? Wat is de bedoeling, de focus?

Van in het begin ging alle aandacht naar kamermuziekwerk van Vlaamse componisten. Hoe droevig te moeten vaststellen dat in het concertcircuit dat aspect bijna volledig verdwenen is. De concerten zijn zeer afwisselend samengesteld , zodat veel aspecten aan bod kunnen komen: bezetting, stijlen, en een mix van composities die geschreven zijn tussen 1830 en vandaag. Zo is elk concert als een waaier.

De concerten van dit jaar liggen in het verlengde van vorige (zeer boeiende) edities.  Highlights van  deze editie? Bijzondere vertolkers? Componisten te ontdekken?

Elke editie vertrekt van de mogelijkheden die sommige bezettingen mij bieden en van de combinaties die we daarmee kunnen ontplooien.

Maar evenzeer is er de vraag: welke uitvoerders kan ik hiervoor aanspreken. Zo wacht Frederik Neyrinck al vele jaren op de creatie van zijn werk Klankstudies voor fluit en harp. Tille Van Gastel was bereid om daar haar schouders onder te zetten en vond een goede medestander in Marjolein Vernimmen. Op die manier belandden we bij het werk van Albert Delvaux. Want die schreef voor diezelfde bezetting een Duo in 1985 dat sindsdien nooit meer werd gespeeld.  Of het ophalen van een klein werkje van de bescheiden componist Franz Liesenborghs, dat gekoppeld werd aan een charmante compositie van Arthur Wilford - ooit een geweldig pianovirtuoos. En de man die in Brussel de eerste Vlaamse muziekschool op poten zette.

Uiteraard tracht ik toch wat creaties te brengen. het Pianoduo Izumi zocht al een tijdje naar een podium waar ze een werk dat Alain Craens voor hen schreef, ten gehore te kunnen brengen. Daarnaast vroeg ik aan Jan Van Der Roost, een vierhandige versie te maken van zijn populaire Rikudim Dansen.

Leuk vind ik telkens weer de lezingen in Mortsel, nu van Joanna Vanderheyden over muziektijdschriften… 

IK ben niet zo tuk op pauzes tijdens concerten. Ik kan me wel inbeelden dat het publiek er even nood aan heeft, zijn zinnen te verzetten. Daarom vind je die lezingen in het midden van elk concert. Dit jaar ben ik gaan aankloppen bij mijn vroegere collega's van BRT3 en Radio3.  Joanna Van der Heyden heeft zich verdiept in de geschiedenis van muziektijdschriften in ons land, en Jean-Pierre Rondas vroeg ik om zijn licht te werpen op muziek en de wereld. Kan muziek de wereld wel redden, vraagt hij zich af .... Iets waar ik zelf nooit bij stilgestaan heb, en dan kan het alleen maar erg boeiend zijn wanneer een erudiet man als Jean-Pierre zijn ideeën daarrond ventileert, toch?  

Hoe zijn de reacties van de Belgische componisten die op de affiche van Klankdomein staan?

Heel wat collega's vinden het een waardevol initiatief  en zijn in hun nopjes als een werk van hen nog eens op de affiche komt te staan. Want dat is vaak het probleem: uitvoerders spelen graag een creatie. Dat staat goed op hun bio. Maar datzelfde stuk dan in hun repertoire houden blijkt moeilijk. Het spreekt voor zich dat niet elk werk een voltreffer is. Maar een concert met uitsluitend voltreffers lijkt me slaapverwekkend. Daarom hang ik graag de uitspraak van Stijn Streuvels aan: Er moet een beetje avontuur, beweging, onrust, aandrang en drift in ’t leven van alle dagen aanwezig zijn, anders gaat de tijd in grijze eentonigheid voorbij!

Tot nu toe deed je werkelijk alles zelf voor die concerten - tot en met het printen van flyers en toegangskaarten. Heb je intussen wat versterking gekregen voor die praktische zaken?

Grotendeels doe ik nog steeds alles zelf. De kaartjes zijn de voorbije jaren uitbesteed  aan Cultureel Centrum Gravenhof in Hoboken. Tot vorig jaar kreeg ik ook heel wat steun van het Algemeen Nederlands Zangverbond. Maar de besprekingen, afspraken met drukker, communicatie, samenstelling en verbeteringen van programmaboekjes en budgetbeheer en noem maar op – dat  doe ik allemaal zelf. Het is en blijft een quasi één-mans-activiteit. Daarom zal het dit jaar waarschijnlijk de laatste keer zijn dat ik dit opzet. Over de vijf voorbije jaren werden er zo’n honderd werken van onze componisten uitgevoerd. Vaak waren dat mooie ontdekkingen, en dan denk ik aan  Poëma voor viool en piano van Henry Sarly of aan de Fluitsonate van Stephan vande Ginste, of liederen van Franck Van Der Stucken en aan het Pianokwartet van Victor Legley..... ( En zo kan ik nog wel een tijdje bezig blijven....)

Hoe is het gesteld met Belgische klassieke muziek? Zijn er tendensen merkbaar bij jongere componisten? Heb jij als lyricus par excellence een nauwe band met hedendaags talent?

Laat me duidelijk zijn : ik ben een componist van de oude garde! En dat muziek van jonge componisten anders klinkt is goed -  zeer goed zelfs!  Er zijn andere inzichten gekomen en ook onze jonge componisten sluiten zich goed aan bij internationale tendensen! Ze gaan ook meer en meer hun licht opsteken in de grote centra of bij componisten van internationale faam.  De stap in die richting is ook veel makkelijker geworden. Zelf was ik graag gaan studeren bij een componist als Boris Blacher. Om een of andere reden heb ik die stap nooit gezet. Daar heb ik nog altijd spijt van, al ben ik altijd erg dankbaar geweest dat ik andere fijne leraars heb gehad: Vic Legley, August Verbesselt en Daniël Sternefeld, componisten met een geweldige staat van dienst. Talent dat best meer aan bod mag komen op onze symfonische concerten.

Wanneer zal je Klankdomein 2026 geslaagd noemen?

Als er een klaterende opkomst is van geïnteresseerde luisteraars, en we mooie beklijvende muziek mogen beleven.

Verder heb ik vertrouwen in onze musici, zoals het Desguin Kwartet, Hannelore Vermeir,  Yuki Horo, Pierre Fontenelle, Urbain Boodts en het Pianoduo Izumi dat zij het beste van zichzelf zullen geven.

Dan zal ik blij en gelukkig zijn en mij een goed glas wijn permitteren ! Absoluut. 

Dankjewel, Wilfried Westerlinck. En dat Kasteel Sorghvliedt een unieke locatie is, omringd door groen en ruimte om al die muziek volop te laten ademen, dat ook. Een concert om naar uit te kijken!