Bijloke Wonderland, wonderlijke fanfare
Van 20 tot 30 augustus vond de zevende editie van Wonderland plaats op het terrein van De Bijloke in Gent. In de concertzaal, in de oude refter van het STAM, in de tent op het terrein naast de Bijloke. Er is veel voor kinderen, en elke namiddag komt er ook een ouder publiek op af. Bijna alles gratis! Behalve de dure drankjes. Elke dag meerdere concerten, van puur klassiek tot jazz of knotsgekke optredens. Ik licht er enkele bijzondere uit.
Op zondag 23 augustus ga ik luisteren naar een fanfare. De Hop Frog is geen fanfare zoals dertien in een dozijn in blaasgraag Vlaanderen. Een gekke bende, het zevental heeft allerlei vreemde constructies aan en op hun schouders, hoofden en handen. Een cross-over fanfare, mix van compositie en improvisatie. Alles met een eigen choreografie. Ieder heeft zijn eigen solo.
Ze verspreiden zich ook doorheen de tent, tussen het publiek. Er komen castagnetten aan de pas. Trompetten, saxofoons, slagwerk, gitaren. Samen en ook soms tegen elkaar. Knotsgek, heerlijk om te luisteren en te kijken!
Klassiek in alternatieve combinaties
Morphose trio staat op 25 augustus voor een alternatieve combinatie om klassiekers te spelen. Altviool, harp, saxofoon. Xavier Timmermans op altviool, Judith Soumillion op harp en Cédric Delvaux op saxofoon. Debussy, Dvořák, Moussorgsky, Bernstein klinken in deze bezetting verrassend anders. Ze palmen de tent in met hun originele combinatie. Puik gespeeld, maar misschien mocht er iets meer pit in.
Violiste Veerle Dierckx deelt op woensdag 26 augustus het podium met haar zoon, de vermaarde accordeonist Sebastian Enriques. Samen vormen ze duo Muzant. Met deze combinatie is veel mogelijk, van strak klassiek tot chanson en tango.
Sebastian heeft latinobloed in de aderen, zijn vader is Peruaan. Je voelt het zwoele temperament van deze latino in zijn accordeon. Het iets oudere publiek geniet van bekende melodieën. Niet alleen Sebastian speelt keigoed, ook Veerle zelf is geschoold aan het conservatorium van Brussel. Klasse!
Weaving Feldman
Artistiek hoogtepunt van Wonderland was ongetwijfeld het concert “Weaving Feldman” in de refter van het STAM. Het tweede strijkkwartet van de Amerikaanse componist Morton Feldman wordt zelden gespeeld omdat het zo lang duurt. Maya Bennardo, Viktoria Paleeva, Victor Guaita en Nathan Watts spelen langer dan vijf uren! Zonder pauze! Toegegeven, ik heb niet alles van het begin beluisterd. Ik sloot na een drietal uren aan. Dat was genoeg om de sfeer aan te voelen. Een heel bijzonder ervaring. Alsof de tijd trager en trager gaat. Je komt in een toestand van grote gelatenheid, het publiek zit niet alleen, maar ligt ook voor de strijkers van het kwartet.
Er wordt niet alleen gemusiceerd, er wordt ook geweven. Achter het strijkkwartet zit een vrouw te weven. De draden zijn vanaf het plafond naar beneden gespannen en vormen zo een soort langwerpige baldakijn. Textielartiest Leila Pile weeft uren en uren. Wanneer na vijf uren de laatste noot dooft stopt zij ook en legt de spoel opzij.
Geologische muziek
Het is als meditatie, je wordt gehypnotiseerd door de versteende muziek. Het is bijna geologische muziek. Tegenover de geschiedenis van de mensheid, gaat de geologische geschiedenis wel duizend keer trager. Er zijn ook stiltes, zo stil, dat je de stilte kan horen.
Niet alleen hypnotiserend, ook confronterend. Alleen je weet niet waarmee. Je wordt met de neus op iets gedrukt, maar je weet niet waartegen. Wellicht een confrontatie met je eigen diepste ziel. Je wordt verzwolgen in traagheid, verzwolgen zoals je in een schilderij van Rothko kan worden ingezogen.
Symphonic mob
Op zaterdag 12 september opent het Festival van Vlaanderen in Gent. Een hele dag een bont allegaartje, tientallen muzikale activiteiten in de Gentse binnenstad. Alsof Wonderland nog een dagje voortduurt.
’s Namiddags ga ik luisteren naar de Symphonic mob onder de stadshal. Symfonieorkest Vlaanderen, maar dan uitgebreid. En dat mag je flink uitgebreid noemen. Het vijftigtal orkestleden is voor de gelegenheid uitgebreid tot een massaal orkest van maar liefst vierhonderd spelers! Jong en oud, iedereen die een instrument kan bespelen mocht meedoen. Er zitten kinderen als acht en senioren van tachtig tussen. Voor de amateurs zijn er zelfs vereenvoudigde orkestpartijen. Dirigent Martijn Dendievel staat behoorlijk hoog, hij moet overzicht hebben over zijn troepen.
Ze spelen bekende stukken zoals l’Arlésienne van Bizet, Juba dance van Florence Price, de bekende mars van Prokofievs Liefde van de drie sinaasappelen. Leuk dat ze ook iets van eigen bodem spelen, “hartverheffing” van de onvolprezen Lodewijk Mortelmans. Tot slot klinkt Misirlou, een Griekse melodie, onder de stadshal. Het massaal toegestroomde publiek barst uit in applaus en jubel.
Meer info:
https://www.bijloke.be/nl/bijloke-wonderland-2026-q1kg
https://www.symfonieorkest.be/nl/talentontwikkeling/symphonic-mob