Hoe poëzie en muziek zich aan elkaar overgeven

Klankcatalogus. Dat is de titel van een dialoog op CD tussen dichter/beeldend kunstenaar Bas Kwakman (rechts) en multi-instrumentalist/improvisator Lukas Simonis. Beide kunstenaars zijn hoorbaar gevormd in de Rotterdamse avant-garde. Hun uitdaging is poëzie en muziek met elkaar te laten versmelten.

De cyclus bestaat uit elf combinaties van gedichten en electronics, waarbij de gedichten nadrukkelijk de muzikaliteit van taal en het gesproken woord opzoeken. De muziek voegt daar nieuwe talige associaties aan toe door middel van drones en prettig dissonante improvisaties. Het gebruik van echo’s, canons en kruisbestuivende dynamiek maakt dat muziek en poëzie in dit project niet zonder elkaar kunnen.

Klankcatalogus is opgebouwd uit elf gedichten op CD die de alledaagsheid van geluiden onderzoeken. Al vanaf het begin komt daarbij de wrijving tussen strakke en losse organisatie van geluid aan de orde, oftewel de virtuositeit van de losse hand. In het gedicht Iemand plaatst een keukentrap sluit het zachte timbre van Kwakman naadloos aan op de suggererende ingehouden ritmes van Aziatisch klinkende percussie en gitaarecho’s. Kwakman en Simonis hebben veel aandacht besteed aan de kwaliteit van de voordracht — een aspect dat bij veel dichters erbij inschiet. Sommige gedichten worden vertraagd of in echo gelezen. Andere, zoals het gevoelige Iemand schrijft, werkt met verschillende volumes tot op de grens van de hoorbaarheid, overigens zonder dat de muzikaliteit of de lyriek in gevaar komen. Het slotgedicht Ik omarm de eenzaamheid is een ode aan de “rafelranden” van de klank. Klank kan zowel in een partituur als in de natuur worden gevonden, maar ook in een ruisende jurk of bij het neefje dat op een familiereünie een piano-etude aan gort speelt. Lukas Simonis neemt in dit gedicht een mengeling van onbestemd zoemen, lichtvoetige akkoorden, sirenes, schuurbewegingen en een verre stoomfluit voor zijn rekening. Ook hier blijkt dat poëzie en muziek zich niet noodzakelijk hiërarchisch tot elkaar verhouden; Kwakman en Simonis laten zien dat de twee kunstvormen zozeer in elkaar kunnen opgaan dat er een vernieuwende en verfrissende werking van uit gaat.

“Ik omarm iedere afkeer van verleiding/iedere wanklank is een uitdaging” luidt het besluit van de cyclus.

Krijg elke donderdag een overzicht in je mailbox van alle artikelen die geplaatst zijn op Klassiek Centraal. Schrijf je snel in:

Meer lezen ?

Sterrenparade

Voor wat staan de sterren die toegekend worden? Het is belangrijk om daarin openheid te brengen, dit m.a.w. op de (ver)nieuw(d)e website te expliciteren. KC is voorstander van een positieve benadering, genre de restaurantrubriek in dSMagazine: uitstekend– goed – redelijk – nipt.

5 ⭐️ = uitstekend

4 ⭐️ = zeer goed

3 ⭐️ = goed

2 ⭐️ = redelijk

1 ⭐️ = nipt

Introductiegidsen

Steun Klassiek Centraal via JPC