‘Sonico’ met werk van Eduardo Rovira
De voorjaarseditie van het Festival van Vlaanderen Mechelen was zaterdag zowat halfweg. We pikten dit passie- en sfeervol concert van het internationaal samengestelde gezelschap ‘Sonico’, met roots in België, mee. Tangomuziek is over de hele wereld gekend. De Argentijnse stijl kenmerkt zich onder meer door zijn melodieusheid en heeft een rijke en dynamische ontwikkeling doorgemaakt. Eduardo Rovira en Astor Piazzolla behoorden tot de generatie die de traditionale tango een upgrade gaven. Ze ontwikkelden onafhankelijk van elkaar een moderne, complexere vorm met elementen van jazz en klassieke muziek, die bekend staat als de tango nuevo. Toch verschilt hun positie en aanpak. Was Piazzolla een man van de wereld en commercieel ingesteld, Rovira leidde een meer teruggetrokken leven en ging een stap verder in de exploratie. Zijn composities bevatten complexere structuren en uitgesproken moderne harmonieën. Daardoor werd zijn muziek minder populair bij het grote publiek, maar juist zeer gewaardeerd door musici en kenners. Hij was een fantastische bandoneonspeler, instrument dat het typische melancholische geluid van de tango bepaalt. Het krijgt dan ook een prominente plaats in zijn composities. Tijd voor een revival.
Geraakt zijn door meesterschap
In zijn inleiding en toelichting vertelt Ariel Eberstein wat meer over zichzelf en het ontstaan van Sonico. Hij speelde in tal van grote en kleine muziekgezelschappen, maar bleef wat op zijn honger zitten, ambieerde iets van zichzelf. Helemaal weg van de avant-garde tangomuziek van Eduardo Rovira stelt hij zich tot taak om het werk van deze ietwat vergeten bandoneonspeler en componist, die in de schaduw van die andere grootmeester Astor Piazzolla leefde, terug van onder het stof te halen.
In 2015 richtte deze Argentijnse contrabassist, alumnus van het Koninklijk Conservatorium van Brussel, het project ‘Sonico’ op. Dit nadat hij een componist had ontdekt die van de aardbodem verdwenen leek. Het is zowat het levenswerk van dit Brusselse gezelschap dat met onderzoek, opnames en internationale tournees Rovira’s nalatenschap opnieuw tot leven brengt en hem de erkenning geeft die deze enigmatische en innovatieve muzikant/componist verdient.
Sindsdien is het collectief de enige groep wereldwijd, die zich uitsluitend toelegt op het reanimeren en uitvoeren van Rovira’s oeuvre. Rond zich verzamelde hij enkele klasbakken: spilfiguur bandoneonspeler Lysandre Donoso, alleen een virtuoos is in staat zo’n waterval van klanken en veranderingen in het vaak duizelingwekkend tempo te produceren. Verder Alejandro Schwarz gitaar, Christian Impaziente hobo en zangeres Claudia Pannone.
‘Argentijnse gloed’ werd een hommage aan een unieke muzikale persoonlijkheid, die de traditionele tango nieuw leven inblies. Het programma dat Sonico brengt zijn niet de makkelijkste composities. Het creëren en boetseren van klank zit evenwel in hun genen. Tangomuziek is niet alleen om op te dansen, maar door de krachtige klankprojectie, waarbij subtiele nuances en kleurschakeringen bijdragen aan het raffinement van de vertolking, ook om intens en in stilte naar te luisteren. Rovira’s stijl combineert kracht met subtiliteit, wat zijn muziek zowel dynamisch als verfijnd maakt. Met zangeres Claudia Pannone ervaar je ook de emotionele diepgang. Ze zingt over het meest traditionele aller thema’s: de liefde voor een partner en een land. De tweestrijd tussen overgave en autonomie. De poëzie ervan ligt in de weloverwogen precisie. Je luistert naar het ritme van de klanken, haar intonatie én naar het ritme van de betekenis en hoe deze twee met elkaar verstrengeld geraken. Je wordt geraakt door de onpeilbare schoonheid van elke compositie, een ongrijpbaar fenomeen. Bondig samengat: een meeslepende ervaring.
