Dark Velvet, an autobiography in music

“For me, ‘D a r k V e l v e t’ is a synonym for the sound before music, that due to the opportunity of being close enough to the process of its creation, I learned to speak.” – Julija Hartig

Omdat de vader van Julija Hartig cellist en componist was, stond zij van jongs af dicht bij het creatieve proces en voelde zij zich daardoor nauw verweven met de composities voor haar instrument, de viool. Later in haar leven bleef de connectie met componisten heel diep en dat stimuleerde haar nieuwsgierigheid en passie  voor de taal van nieuwe muziek. Door deze wederzijdse inspiratie ontstonden verschillende stukken, speciaal voor Hartig geschreven of gearrangeerd. Dit album is daarom een autobiografisch verhaal. Het is een weerspiegeling van Julija Hartigs Joegoslavische en Nederlandse identiteit beschreven in 10 stukken van 8 componisten.

Het levert een gevarieerd album op met één gelijknamige noemer: Julija Hartig. Naast de werken ​​die sinds 1990 voor de violiste zijn gecomponeerd, werden speciaal voor dit project drie nieuwe werken (wereldpremière-opnames) voor haar geschreven. Alle werken hebben hun unieke muzikale taal van pure oprechte tedere liefde tot de onaardse klanken. Sommigen spreken over diep verdriet van verlies, hartstochtelijke hebzucht naar liefde en leven, vergane schoonheid of gewoon pure wilde ongetemde vreugde.

Julija Hartig groeide op in Servië waar zij in contact komt met verschillende componisten. Met haar vader Tibor Hartig, solo cellist van het Servisch Nationaal Theater, Philharmonisch en Kamerorkest Novi Sad, speelde zij vaak samen. Zijn composities zijn de eerste kennismaking met het proces van componeren wat soms ontstond uit improvisatie en samenspelen. ‘Dialog’ voor viool en cello is het resultaat van één van deze improvisatie sessies. Op dit album uitgevoerd door de Servische celliste Maja Bogdanović. In 1993 schreef hij voor zijn dochters eindexamen ‘Monolog’ for solo viool, als onderdeel van het recital programma. 

Isidora Žebeljan (1967-2020), is één van de meest uitgevoerde, vooraanstaande en internationaal geprezen Servische componisten en was een dierbare vriendin van Julija Hartig.  In 2011 maakte zij een transcriptie van haar lied ‘Oh, Die, My Love’, voor stem (gezongen door Hartig tijdens het spelen), viool en piano. In haar kindertijd leert Julija Hartig Aleksandra Vrebalov (1970) kennen. Vrebalov schreef in haar leven 90 werken. Ter ere van hun geboortestad Novi Sad (culturele hoofdstad van Europa in 2022) schreef zij een nieuw stuk voor viool en piano ‘Constellation Hartig’. 

Calliope Tsoupaki (1963) is één van de componisten die Julija Hartig ontmoet kort nadat zij in 1994 naar Nederland verhuisde. Tsoupaki, ‘Componist des Vaderlands’ van 2018 tot 2021, schrijft in 2020 ‘A song for Isidora’. 

“I would like to dedicate this CD with the Solo Violin piece by Calliope Tsoupaki, ‘A Song for Isidora’, to the loving memory of my dear friend.” – Julija Hartig

*Als u een aankoop doet via bovenstaande link krijgen wij een kleine vergoeding. Zo kunnen we u blijven voorzien van recensies en artikelen. Door iets via onze link te kopen, steun je ons in het schrijven van nieuwe artikelen. Producten worden voor jou nooit duurder als je gebruikmaakt van onze links.

Krijg elke donderdag een overzicht in je mailbox van alle artikelen die geplaatst zijn op Klassiek Centraal. Schrijf je snel in: