Het Mafestival in Brugge draaide dit jaar rond de vrouw – met de veelzeggende titel “Cherchez la femme”. Die vrouw konden we zowel onder de componisten als de uitvoerders of centrale personages van geprogrammeerde stukken ontmoeten. In het geval van Debussy’s opera Pelléas et Mélisande was de aanleiding dubbel: de verjaardag van Claude Debussy en de protagoniste Mélisande.

Scenische eenvoud

De productie van de adaptatie van de opera van Claude Debussy door Marius Constant met als titel “Impressions de Pelléas” werd oorspronkelijk opgezet in het Novecento festival 2017 in Leuven. Het was evenwel een zeer goed idee van het MAfestival ze in het Concertgebouw nog eens een plaats te geven in het jaar waarin de honderdste verjaardag van Debussy’s overlijden herdacht wordt. De opera werd uiteraard ingekort maar de belangrijkste ingreep is de adaptatie tot kamermuziekversie met twee piano’s.

Het lijkt een meesterzet van Marius Constant om de orkestversie om te zetten naar pianopartituur met groot respect voor het coloriet van Debussy. Zet daarbij twee pianisten aan de piano’s zoals Jan Michiels en Inge Spinette (Duo Yin-Yang) en het resultaat is een subtiele uitvoering met uitstekende affiniteit met de sfeer van Debussy’s symbolistische opera. Te meer dat zij op de rechtsnarige vleugel recent door pianobouwer Maene ontworpen musiceerden.

Voor de scenische productie tekenden Klaas Verpoest, Dimitri Stuyven en Pieter Bergé. Scenisch beperkte de uitvoering zich tot een doorzichtig gaas waarachter de personages zich in schemerduister bevonden en met een uitgekiende belichting op de voorgrond traden.  Op het decordoek werd de gezongen tekst geprojecteerd, waarbij van verschillende typografie gebruik gemaakt werd (zoals men soms in een kinderboek doet). Die tekstprojectie kwam zeker de verstaanbaarheid ten goede maar voor wie vertrouwd is met de opera was ze soms ook storend. En overbodig aangezien de zangers met uitstekende dictie hun partij vertolkten. Maar de tekst is hoe dan ook zeer belangrijk in de muzikale prosodie en dus was die keuze hoe dan ook te verantwoorden.

Wie is Mélisande?

Het was een voor de hand liggende maar moeilijk te beantwoorden vraag van Stef Grondelaers in zijn gesprek met Jan Michiels en Inge Spinette als inleiding op de voorstelling. Na afloop van de voorstelling en dank zij de sublieme vertolking van Lore Binon, ben je geneigd gewoonweg te antwoorden: Mélisande is Lore Binon! Haar frêle verschijning (in prachtige art deco jurk), haar fijnzinnige maar o zo genuanceerde en subtiel gevoerde stem, maakt van haar een authentieke mysterieuze en zachte vrouw, waarmee men Mélisande kan vereenzelvigen. Een vrouw die ongrijpbaar en onaantastbaar is maar fascineert in haar geheimzinnigheid.

Zij werd omringd door wat we simpelweg een topcast van Belgische zangers kunnen omschrijven. Tenor Yves Saelens zong Pelléas met zijn lyrische fluwelen stem die ook de dramatische momenten mooie accenten gaf. Ook da andere zangers (Ivan Thirion – Golaud, Angélique Noldus- Geneviève, Tijl Faveyts – Arkel en Camille Bauer – Yniold) waren uitmuntend in hun partijen. Zangers die de moeite waard zijn om op hun parcours te volgen. Vermelden we bijvoorbeeld het optreden van Tijl Faveyts als Sarastro binnenkort in de openingsproductie van de Muntschouwburg (september 2018).

Ook voor dit type kamervoorstellingen bewijst de akoestiek van de concertzaal in Brugge zich als ideaal en aangezien de zaal goed vol zat was de sfeer optimaal en het applaus terecht uitbundig.


  • WAT: MAfestival ‘Cherchez la femme’ – Pelléas et Mélisande van Claude Debussy
  • WIE: Lore Binon, Yves Saelens, Duo Yin-Yang (Inge Spinette en Jan Michiels), Ivan Thirion, Angélique Noldus, Tijl Faveyts en Camille Bauer
  • WAAR & WANNEER: Concertgebouw Brugge, 16 augustus 2018
  • FOTO’S: mt