Na Il Diluvio Universale vorige week in de Bijloke was dirigent Leonardo Garcia Alarcón wederom te gast maar dan nu in het zienderogen aftakelende conservatorium in Brussel met Il Dialogo del Nabucco van diezelfde componist.

 

Na Il Diluvio Universale vorige week in de Bijloke was dirigent Leonardo Garcia Alarcón wederom te gast maar dan nu in het zienderogen aftakelende conservatorium in Brussel met Il Dialogo del Nabucco van diezelfde componist.

Deze twee beklijvende muziekstukken zijn de enige dialogen die integraal overgebleven zijn van die 17de eeuwse rakker Michelangelo Falvetti.
Falvetti (1642-1692)

Falvetti werkte voor diverse Siciliaanse werkgevers en stond aan het begin van de jaren 1670 aan het hoofd van de Cappella Musicale van de Dom van Palermo.
Hij groeide snel uit tot een centrale figuur in het muziekleven van de stad en verwierf grote bekendheid in de loop van zijn carrière.

Nebukadnessar II

De tekst is van de hand van Vincenzo Giattini en geïnspireerd op een bijbels verhaal uit het oude Babylon uit de 6de eeuw voor Christus. Drie jonge bestuurders uit het rijk van koning Nabucco weigerden te knielen voor zijn standbeeld, werden in een brandende oven geworpen om er daarna heelhuids terug uit te komen. Het bijbelse verhaal zou een allegorie zijn geweest op de gewelddadige, politieke context gepaard gaand met de Spaanse overheersing ten tijde van Falvetti toen hij in Messina verbleef. Volgens Alarcón is het werk van Falvetti zowel religieus, muzikaal als politiek getint.

Betoverende kracht

De opening bracht de toehoorders al onmiddellijk in vervoering dankzij de magische en intieme klanken van de harp die je al van in den beginne doen wegdromen. Het werd ook al vlug duidelijk dat de conservatoriumzaal zich er veel beter toe leent om dit soort muziekstuk tot uiting te brengen dan de ziekenzaal van de Bijloke. Waar de akoestiek in de Bijloke nog veel te wensen overlaat, kwamen de solisten hier veel beter tot hun recht. Alarcón heeft er net zoals in Il Diluvio percussie aan toegevoegd die heel fris en vernieuwend klinkt en heel mooi opgaat in het sublieme orkest waarvoor superlatieven tekort komen. Een geniale ingeving naar mijn gevoel aangezien ik me niet kan voorstellen dat Falvetti in zijn tijd al afwist van een Oosterse kruik en een zarb. Door toevoeging van de percussie doet vermoeden dat Alarcón zich liet inspireren door de hedendaagse bedreigingen vanuit het Oosten en de oorsprong van het verhaal.
De irritaties en de machtswellust van Fernando Guimarães als Nabucco lijken tot uiting te komen in zijn heftige, felle stem tegenover de drie provocerende jongelingen. Dit zet hij nog eens extra in de verf door op het einde te verschijnen als een getormenteerde, verklede Saturnus in rood en zwart.
Caroline Weynants als Anania toont  haar diepste emoties geschakeerd met een zuivere stem waar je geen speld tussen krijgt. Het Choeur de Chambre de Namur sleept je ontegensprekelijk mee in de kracht en de verhevenheid van de bovennatuurlijke samenzang.