De organisatie achter de Antwerpse Middagconcerten had het prima begrepen. De feestdagen waren dan wel voorbij, maar toch mocht de sfeer nog even blijven duren. Daarom werd er bewust gekozen voor een Duitstalig repertoire van lied, wals, polka en operetteklassiekers.

Het is heus nog niet zoveel tijd geleden dat vooral de Duitstalige zenders de dagen rond Kerst en Nieuwjaar een aanbod samenstelden aan vrolijk stemmende klassieke muziek, uitgevoerd op het hoogste niveau. Waarom dit plots zo sterk werd afgebouwd is een triestig mysterie. Het lichtpuntje aan de horizon scheen tijdens het jongste middagconcert waar het publiek allereerst werd getrakteerd op enkele mooie composities van Franz Schubert (1797-1828). Uitvoerders waren het Ensor-Strijkkwartet. Zij zijn een prachtig visitekaartje voor de Belgische muziek in het buitenland. Zo speelden ze in het Concertgebouw Amsterdam en het Beethovenhuis in Bonn. Ze werkte samen met schrijvers en kunstenaars in België en Nederland. De vocale partijen werden gracieus vertolkt door onze eigen Vlaamse Anne Cambier, die trouwens ook mee achter het succes stond van het Kerstconcert in Amuz. Zij werkt samen met orkesten zoals I Justiniani en zong meerdere operarollen o.a. in de Munt. Daarnaast is ze ook zangdocent aan het conservatorium van Antwerpen.

Het accent lag op vrolijkheid. Vergelijk het een beetje met de sfeer die schuilgaat achter het grootse gebeuren van het Nieuwjaarsconcert met de Wiener Philharmoniker. Die sfeer werd trouwens mooi weergegeven door het Ensor Strijkkwartet. Er heerste Schwung mit Klasse. Oogjes dicht en u was in de stad waar de paardenhoefjes en karrenwielen weerklinken. Wat er allemaal niet kan gebeuren in de Kammenstraat dus… De zal zat dan ook barstensvol.

Natuurlijk mocht de Strauss-familie niet ontbreken. De Exeter Polka Opus 49 en de Ballnacht – Galopp Opus 86 van Johann Strauss sr. (1804-1849) dreven de sfeer enkel maar op. De Frühlingsstimmen en Mein Herr Macquis van Johann Strauss jr. (1827-1870) waren een lieflijk genot voor oog en oor. Want geef toe – om eerlijk te zijn  – deze composities worden te weinig eer aangedaan in Vlaanderen. Ze worden vaak in groezelige theatertjes opgevoerd door amateurgezelschappen, dit met alle respect. Het werd hoog tijd dat ons publiek ook eens merkt dat operette een belangrijk zusje is van de opera. Maar voer dit repertoire a.u.b. dan ook op met  respect voor muziek en componist. Schenk het publiek het echte produkt met muzikale en vocale  precisie én in de orginele taal.  De laatste Strauss die de revue wasseerde was Josef Strauss met Sehnsucht en Saus und Braus – twee polka’s.

En een operetteprogramma is er geen zonder Frans Léhar (1870-1948). Deine Lippen die Küssen zo heiss. En wie kust er nu niet graag? Nog van dit genre op dit niveau. Een warm pleidooi voor meer kus!

De Middagconcerten van Amuz zijn perspartner van Klassiek Centraal.

Het volledige aanbod vindt u hier


  • WAT: Middagconcert Amuz
  • WIE: Ensor Strijkkwartet – Anne Cambier
  • WAAR: AMUZ, Antwerpen
  • WANNEER: 12 januari 2018
  • Foto: © Klassiek Centraal