Atelier Marcel Hastir, een speciale plek in Brussel waar jonge artiesten kansen krijgen. De kunstenaar die op 105-jarige leeftijd in zijn kunstbunker overleed, liet er duidelijk zijn geest na. Hijzelf organiseerde er al concerten voor de tweede wereldoorlog. Na zijn dood werd de traditie verdergezet door een twaalftal vrijwilligers.

Zondag was het de beurt aan Manuel Beja Santos, een jonge pianist van Portugese origine. Zijn thuisbasis is Brussel, waar hij naast zijn opleiding in de Verenigde Staten ook aan het conservatorium studeerde.

Het recital werd geopend met Bach, Prelude & Fugue in A klein. Vooral de akkoorden vielen hier op. Alles klopte, minutieus. Daardoor leek het even of de piano in een soort van orgel was veranderd. Onmiddellijk grabbelde ik naar het programma en wilde nog Bach. Spijtig, er werd vervolgd met een mooie, correcte Impromptu van Shubert en een Ballade van  Chopin. Zo correct dat ik bijna tijdens de pauze wilde gaan vragen of ze dat tweede stuk Chopin niet konden vervangen door meer Bach.

Na de pauze volgde wederom een correcte Nocturne van Chopin. Pech dus. Tot Brahms weerklonk, 6 Klavierstücke Op 118. Melodieus, melancholisch, trots waar nodig, maar vooral nergens overdaad. Heel even een foutje, maar daar maalde niemand om. Het applaus was welgemeend en ook welverdiend.

Het bisnummer was een leuke verrassing, Santos is tenslotte een jonge en vlotte verschijning. Zijn studenten waren aanwezig, dus hij voelde zich wel in voor iets speciaals. Zo koost hij voor de bewerking Bad, gebaseerd op muziek van Michael Jackson, van de hand van de Hongaarse componist Peter Bence. Ludiek, energiek, anders. Het moest kunnen. Jong en oud in de zaal waren volmondig akkoord. Snel haalde ik mijn camera boven. De beelden zijn misschien niet van topkwaliteit, maar dit wilt u absoluut niet missen.

 


  • WIE: Manuel Beja Santos
  • WAT: Recital piano
  • WAAR: Atelier Marcel Hastir
  • WANNEER: zondag, 12 maart 2017
  • Foto: m.t.
  • Beeldmateriaal: ©Klassiek Centraal