**** Zefiro Torna bestaat 20 jaar en vertegenwoordigt al twee decennia lang  de ziel van de oude muziek. En hoe kan dit beter dan door traditie aan traditie te koppelen? 

Liefde van west naar oost

Het album The Allegory of Desire – The Song of Songs in Western and Oriental traditions kan beschouwd worden als een muzikale brug over de Bosphorus. Samen met de Tunesische zangeres en componist Ghalia Benali en het Vocalconsort Berlin werden twee werelden één, en dat omwille van de liefde.

Arabische en Christelijke mystiek

In deze moeilijke tijden is het nauwelijks voorstelbaar, maar ooit was er een oriëntaalse cultuur waar men niet twijfelde over de toonbaarheid van de schoonheid van de vrouw. Wanneer je geliefde mooi was, zong je voor haar, over haar en wilde je laten weten hoe mooi en helemaal van jou ze was. Haar blik was zoet als honing, haar haar zwart als de nacht. Iedereen mocht haar zien en mocht het weten.

Naast het beroep dat werd gedaan op eigentijdse Arabische poëten, zorgde Ghalia Benali er op dit album ook voor dat oude teksten herleefden hoe het hoort. Vooral de laatste compositie op het album – Dama Da’iman – is confronterend. De tekst komt uit het Irak van de achtste eeuw en is geschreven door een vrouw, een vrouw die het recht had om haar liefde voor haar geliefde te omschrijven. Wanneer we dit historisch situeren moeten we terug naar het ontstaan van het Abbasidenrijk (749 tot 1258). Dit kalifaat  situeerde zich rond Raqqah, de plaats waar cultuur momenteel een doodsvonnis ondergaat. De Abbasiden waren cultuurminnaars, poëzieliefhebbers die graag invloeden uit Perzië en Indië binnenlieten en dus ook de mystiek. Ghalia Benali legt met haar timbre en beheerste temperament het mystieke gevoel mooi in de warme en diepe klanken van haar stem.

De polyfonie op de achtergrond is een ongewoon aspect dat twee werelden in één tijdskader verbindt.

Het Westerse gedeelte van de muziek werd nauwkeurig uitgezocht om het Oosterse in de juiste context te plaatsen. Wanneer men vrouw en mystiek zegt, denkt men onmiddellijk aan Hildegard von Bingen. Laat ons even vergeten dat ze non was, en laat ons denken aan wat ze uit vrije wil was; een vrouw met passie en gevoelens die haar ervaringen nauwkeurig en onderbouwd neerschreef in woord en muziek. Er wordt op dit album over de zoete liefde gezongen en hoe ze  puur of pijnlijk inwerkt op het gemoed (Guillaume de Machaut, Johann Christian Bach, Dietrich Buxtehude, Heinrich Schütz), over hoe mooi de geliefde is (Giovanni Felice Sances, Allessandro Grandi, Claudio Monteverdi).

Muzikaal is deze cd  zowel vocaal als instrumentaal een parel van 20 jaar vakmanschap en een keuze voor juiste samenwerking. Daar komt nog bij dat ze een belangrijke boodschap meedraagt: de schoonheid van de (ge)liefde. Men kan enkel uitkijken naar meer.


  • WIE: Zefiro Torna, Ghalia Benali, Vocalconsort Berlin
  • WAT: The Allegory of Desire – The Song of Songs in Western and Oriental traditions
  • UITGAVE: Warner Classics, 5054197251757