*** Met zijn jongste dubbele cd, het Wohltemperirte Clavier II van J.S. Bach zou de gerenommeerde klavecinist Frédérick Haas als het ware een tijdscapsule bouwen. Minutieus werkte hij aan de ideale omstandigheden om het klavier te laten klinken zoals Bach het bedoelde.

Hoe ga je dan te werk? Eerst en vooral werd er gebruik gemaakt van een historisch instrument, een Henri Heimsch uit 1751. De rest van de werkwijze legt Haas nauwkeurig uit in het boekje dat vastzit in de dubbele cd-hoes. Het boekje is hoogst interessant omdat het ook de evolutie van de klavierinstrumenten schetst. Niet enkel dat, er wordt ook op zeer toegankelijke wijze uitgelegd waarom  Bach dit schreef en waarmee hij vermoedelijk rekening hield. Naast het schrijven van missen en religieuze werken, was Bach bezig met het creëren van variaties op toonaarden voor verschillende instrumenten. Iedereen kent naast deze werken voor klavier bijvoorbeeld ook zijn beroemde cellosuites. Het krachtige aan deze werken is dat ze nooit gaan vervelen. Er is bij het publiek een honger ontstaan om ze in verschillende opvoeringen en bezettingen te savoureren.

Haas maakt duidelijk dat hij keuzes moest maken bij het benaderen van de toonaarden. Om historisch correct te werken, stemde hij net zoals Bach dat in zijn tijd deed het instrument van tijd tot tijd bij om tot het gewenste resultaat te komen. Het resultaat is inderdaad met grote precisie gespeeld en net dat gaf bij momenten een beetje een dubbel gevoel. Men weet dat men naar een historisch document luistert, maar tegelijk voelt men dat men de geschiedenis de muzikant in een hoekje had geduwd. Spijtig. Maar men moet langs de andere kant rekening houden dat dit ook de bedoeling was. Dus ja, voor wie Bach op z’n zuiverst wil horen is dit een geweldige aanschaf, wie gaat voor Bachs transcendentale klanken en hogere bezieling blijft een beetje op z’n honger.


  • WAT: Das wohltemperirte Clavier II- J.S. Bach
  • WIE: Frédérick Haas
  • UITGAVE: Hitasura HSP 003 2CD