Concert van de Vlaamse Regering  in de Vlaamse Rand rond Brussel en concert van de provincie Vlaams-Brabant. Als seizoen opener koos het CC Strombeek voor ‘The Organ Project’. 

Concert van de Vlaamse Regering  in de Vlaamse Rand rond Brussel en concert van de provincie Vlaams-Brabant

“The Organ Project”

Als seizoen opener koos het CC Strombeek voor ‘The Organ Project’. Op verzoek van Bernard Foccroulle, organist en voormalig directeur van De Munt, creëerde Salva Sanchis, een van de eerste leerlingen van P.A.R.T.S., dansschool van Anne Terese De Keersmaeker, een choreografie op hedendaagse en barokmuziek. Deze samenwerking dateert al van 2009  en resulteerde in  een lange termijn reeks van dansvoorstellingen met live orgelmuziek in verschillende kerken in Europa.

 ‘The Organ project’ is een ongewoon concept en performance. Tijd, ruimte en plaats maken intrinsiek deel uit van het project. Als locatie deze keer, de prachtige Basiliek van Grimbergen. Het orgel en de kerk zijn altijd sterk verstrengeld geweest. Muzikant en choreograaf sloegen de handen in elkaar om het ‘gewone’ te overstijgen. Getalenteerde artiesten die permanent nieuwe horizonten verkennen. Bernard Foccroulle speelt live muziek van J.S. Bach, Dietrich Buxtehude, Pascal Dusapin, en Arnold Schlick.

De muziek krijgt een theatrale invulling. De spanning tussen afstand en nabijheid staan centraal. De orgelmuziek kruipt onder de huid van dansers en publiek en klinkt soms intiem en vertrouwd, dan weer veraf en bevreemdend. Het publiek zit vaak tegen de choreografie aan te kijken die uiterst minimalistisch is en repetitief. Sanchis wil aan de samenkomst van dans en muziek op een betekenisvolle, referentiële plek toch geen christelijke invulling geven. Het is ook geen sacrale dans. In overgave aan de muziek bewegen de 4 dansers, 2 mannen en 2 vrouwen, over een vierkant platform.

Verhaallijnen van het individu en het collectief. Ze bespelen de diagonalen, het vlak, verkennen de ruimte en bewegen zich naar het centrum toe. In een ander fragment zoeken ze in ingewikkelde posities steun bij elkaar. Twee krachten die versmelten tot één monoliet. Het geheel is vrij statisch. Enkel op het einde van de voorstelling krijgen de dansers meer de vrijheid. Bernard Foccroulle demonstreert zijn instrumentale virtuositeit. Voor de liefhebbers van experiment en hedendaagse creaties.