Een ingetogen Lucia di Lammermoor

Nog vóór de première op vrijdag 19 november 2021, zorgde de opvoering van Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti in Luik al voor opschudding. Op het laatste moment werd namelijk aangekondigd dat Maxime Melnik (Lord Arturo Bucklaw) en Zeno Popescu (Normanno) vervangen zouden worden door respectievelijk Oreste Cosimo en Filippo Adami. Officieel luidde dat tijdens de repetitie aan het licht kwam dat beide zangers niet voldeden en dat de kwaliteit waar ORW voor staat niet kon gegarandeerd worden. Het beloofde dus een spannende avond te worden, al was het maar om te zien hoe de last-minute invallers zich zouden integreren in het gezelschap. 

De mise en scène van wijlen Stefano Mazzonis was trouw aan het origineel, met als decor twee torens die mooi de tegenstellingen symboliseerden tussen de twee rivaliserende clans van de Ravenswood, als vergane glorie, enerzijds, en de Ashtons, als nouveau riches,  anderzijds, met daar tussenin het bos waar de ontmoetingen tussen Lucia and Edgardo plaatsvinden.  Hij introduceerde ook wat elementen die niet in het libretto van Cammarano voorkomen, maar wel in het orginele boek van Walter Scott, waarop het stuk gebaseerd is, zoals het personage van Caleb, de trouwe dienaar van Edgardo die tot het einde aan zijn zijde blijft. 

Het orkest onder leiding van Renato Balsadonna was in zijn sas in delicate passages, meer dan in de emotionele wervelwind scènes, die iets meer power en diepgang konden gebruiken. Het orkest kwam dan toch goed  op dreef in de derde akte, met wat meer durf en accenten om de krachtige passages beter uit de verf te laten komen. Al bij al zette het orkest een eerder ingetogen versie neer, met bij tijden een wat trager ritme, leesbaar en mooi afgelijnd.  

De choreografie van de zangers was eerder statisch en ook het koor leek niet altijd levendig betrokken bij de actie. Het geheel miste bij momenten wat dramatiek, wat te luchtig en vluchtig in cruciale passages, waardoor actie en muziek soms uiteenliepen om geloofwaardig over te komen en de toeschouwer te raken. Zo ondertekende Lucia haar huwelijkscontract alias doodsvonnis nogal emotieloos en kon ook nadien het sextet “Chi mi frena in tal tormento” niet echt uitmonden in een climax. In de derde acte was de actie dan meer uitgesproken, Edgardo en Enrico waren aan elkaar gewaagd, Lucia won duidelijk aan expressiviteit en Edgardo ging Lucia achterna in een meeslepende slotscène, waardoor je als toeschouwer dan toch in het verhaal meegezogen werd.

Zuzana Marková zette een delicate versie neer van Lucia, die vooral putte uit haar innerlijke kracht, meer dan uit haar expressiviteit. De evolutie van lichtvoetige, verliefde vrouw naar waanzinnige ten dode opgeschrevene, ging daardoor wat verloren.  Als na de pauze aangekondigd werd dat ze ondanks dat ze zich onwel voelde toch zou verder zingen, hield iedereen even de adem in toen ze “Il dolce suono” inzette. Lucia bracht echter een breekbare, glasheldere versie in samenspel met de glasharmonica, en kreeg dan ook een daverend applaus van het publiek. Julien Behr vormde een perfect duet met Lucia en ontpopte zich van standvastig tot zeer innemende, gevoelige Edgardo. Lionel Lhote was op dreef als geloofwaardige Enrico, die draag- en daadkracht uitstraalde. Luca Dall’amico miste als Raimondo Bidebent bij tijden wat gezag als verzoener. Julie Bailly zette een Alisa neer die levenslust uitstraalde. De invallers tenslotte, Filippo Adami als Armanno kweet zich voortreffelijk van zijn taak en Oreste Cosimo zette een dynamische Arturo neer.


Informatie

  • WAT: Lucia di Lammermoor
  • WANNEER: vrijdag 19 november 2021 (première)
    • deze voorstelling speelt nog op 24, 27 en 30 november
    • meer info: klik hier
  • WAAR: Opéra Royal de Wallonie-Liège
  • WIE: Renato Balsadonna (muzikale leiding), Stefano Mazzonis di Pralafera (enscenering), Gianni Santucci (enscenering), Jean-Guy Lecat (décors), Fernand Ruiz (kostumering), Franco Marri (belichting), Denis Segond (koordirigent)
    • Zangers: Zuzana Marková (Lucia), Julien Behr (Sir Edgardo, Lord van Ravenswood), Lionel Lhote (Enrico Ashton, Lord van Lammermoor), Luca Dall’Amico (Raimondo Bidebent), Oreste Cosimo (Arturo Lord van Bucklaw), Julie Bailly (Alisa), Filippo Adami (Normannp)

Deze tekst werd ingezonden door Katoesja van der Hoeven

Krijg elke donderdag een overzicht in je mailbox van alle artikelen die geplaatst zijn op Klassiek Centraal. Schrijf je snel in: