De Israëlische harpiste Rachel Talitman werd gelauwerd met het Gouden Label Carrière. Hieronder leest u de laudatio, uitgesproken door onze Artistiek Directeur Ludwig Van Mechelen. Voor het Gouden Label CD dat toegewezen werd aan Composers Portrait 1 door Ivan Fischer (uitgave Channel Classics) onvingen we van de componist/dirigent een bijzondere videoboodschap waarin hij zijn dankbaarheid uitdrukt.


Uitreiking Gouden Label Carrière, 25 juni 2017, Stadsschouwburg Sint-Niklaas
Laudatio Rachel Talitman, harpiste door Ludwig Van Mechelen

Voor velen is ze een amper of niet bekende, Rachel Talitman. Ze zag het levenslicht in Tel Aviv, had een gezonde kindertijd, leerde goed en belandde er op de universiteit waar ze volop voor de harp koos, na haar baccalaureaat. Ze vond in Israël geen leraar om professioneel verder te gaan met het instrument van de betovering en ze reisde af naar België. Hier zou ze in het Brussels Conservatorium bij de Armeens-Belgische in Venetië geboren Suzanna Mildonian les gaan volgen. Ze wilde bij deze gelauwerde harpiste studeren en zo was de keuze voor Brussel logisch. Tegelijk studeerde ze in Parijs om de Franse muziek te leren bij Pierre Jamet, dé harpdocent van zijn tijd. Alle weken ging het over en weer met de trein van Brussel naar Parijs, uiteraard zonder de harp op de trein, stel je voor…

Meteen na haar studies werd ze leraar harp aan het Kon. Cons. van A’pen. Eugène Tray hoorde haar spelen tijdens een concert in het Rubenshuis en hij vroeg haar meteen les te geven, we schrijven 1978. Zo kon ze ons land niet snel verlaten en maar goed ook want, jawel, de liefde ! Ze ontmoette een man, dé man, en ziedaar.

Haar man was psychiater, geen musicus net zoals ze thuis eigenlijk totaal niet muzikaal werd opgevoed.

Ze was al 16 toen ze muziek ging studeren, notenleer en noem maar op. Wat laat om nog een muzikale carrière op te bouwen zou je denken. Het kan verkeren, zeg maar. Op haar 22ste, zes jaar later, was ze al toegelaten als student aan het Kon. Conservatorium van Brussel waar ze vier jaar later afstudeerde. Amper afgestudeerd won ze meerdere prijzen waaronder de Tenuto (1975) en de Internationale Harpwedstrijd in Parijs, zeg maar de KEW Harp.

Ze speelde met Paul Dombrecht, Luc Loubry en anderen. Dombrecht was haar eerste muzikale partner. Ze maakten een LP met een werk van de Vlaamse componist Willy Caron: ‘Notturno Romantico (1979)’, dat hij speciaal voor het jonge duo Paul Dombrecht en Rachel Talitman schreef. Het was een LP met hedendaagse muziek. Een eerste opname waarna het niet meer stopte met opnames te maken…

Nadien speelde ze met fagottist Luc Loubry. Met hem speelde ze een goeie 20 jaar als het Ensemble Harpeggio. Ze maakte elk jaar minstens één cd en meerdere componisten schreven werken die Rachel Talitman in wereldpremière bracht. Met Luc Loubry werkte ze zeer intens samen.

De cd’s die werden opgenomen voor verschillende maatschappijen, brachten haar niet de voldoening die ze wenste en ze zag ook geen ruimte om in alle vrijheid een eigen keuze aan werken vast te leggen.

In 2004 richtte ze daarom Harp & Co op, haar eigen CD label, en nog dit jaar verschijnt al de 40ste CD, dat maakt een totaal van 55 LP’s en CD’s! In de reeks cd’s viel onder meer een Gouden Label, de CD met werk van de 19de eeuwse bijna vergeten, in Luik geboren componist, Alphonse Hasselmans.

Voor alles geeft Rachel Talitman aandacht aan werk van Belgische componisten. Het mag gezegd dat dit opmerkelijk is want veel te weinig muzikanten in dit land, geven de aandacht die zou moeten gegeven worden aan de eigen componisten uit het verleden en het heden.

Ze werd snel na het huwelijk moeder van twee dochters, waardoor ze het lesgeven in het conservatorium stopzette, maar ze bleef wel concerten geven. Meer nog, eens de kinderen groter waren, had ze de vrijheid om onder meer met haar eigen CD label te starten.

Haar kinderen leerden ook wel muziek, maar de job van de vader werd hun inspiratie: beide dochters zijn arts.

Op rust ging Rachel Talitman niet: ze richt deze dagen haar aandacht op de cd’s, het repertoire onderzoeken en uitbreiden en al wat daar omheen draait. De toekomst van de harp ziet er, mee door haar onverdroten inzet, goed uit.

Haar moedertaal is het Hebreeuws en ze spreekt vloeiend Frans, ze studeerde Nederlands, de taal waarin ze les gaf, maar… Haar hobby is Chinees. Zeg dus nooit: “Harp? Met alle Chinezen maar niet met den dezen”.

(foto: © Motion in Silence Yoshie Kuwayama)


Boodschap door Ivan Fischer

Klik a.u.b. op onderstaande link en u ziet, via Dropbox, de dankbare boodschap die de wereldvermaarde dirigent/componist Ivan Fischer insprak voor het hem toegekende Gouden Label.

goudenlabel.MOV