Emotie zonder overdrijving

“Fiamma del Belcanto”: de stem van Diana Damrau is als de fijnste zijden draad, die glanst maar niet breekt.

Nominatie Gouden Label – Het is niet de eerste keer dat we op Klassiek Centraal de lof zingen over sopraan Diana Damrau. Ze is momenteel dan ook simpelweg een icoon van de belcantostijl. Ook haar nieuwste recital-cd bevestigt dat.

Nominatie Gouden Label – Het is niet de eerste keer dat we op Klassiek Centraal de lof zingen over sopraan Diana Damrau. Ze is momenteel dan ook simpelweg een icoon van de belcantostijl. Ook haar nieuwste recital-cd bevestigt dat.

Damrau brengt met Fiamma del Belcanto partijen van “vrouwen op de rand van een zenuwinzinking”, als we een beroemde titel van de Spaanse cineast Pedro Almodóvar even mogen citeren. Of zoals Damrau in het cd-boekje zelf zegt: vrouwen die “aan de afgrond” staan.

Het repertoire is knap gekozen, van de pure belcanto-partijen van Donizetti en Bellini, via een vroege Verdi tot zelfs het einde van de negentiende eeuw: Puccini en Leoncavallo, waarmee Damrau de stap naar het verisme zet. Daarmee bewijst ze dat haar slanke super-beweeglijke stem ook tot drama in staat is, al kunnen we de aria van Mimi zeker nog bij de fragiele vrouwentypen rekenen, waaraan het belcanto zo rijk is.

Damrau kruipt in de huid van de supersensibele vrouwen waar de opera’s van Bellini en Donizetti in uitblinken. Of ze nu Rosmonda (Rosmonda d’Inghilterra),  Amina (La Sonnambula) of Maria (Maria Stuarda) zingt, de coloraturen parelen op een manier die meer is dan vocale virtuositeit. Damrau trilt van emotie zonder overdrijving. Haar stem is als de fijnste zijden draad, die glanst maar niet breekt.

Elk personage geeft ze de juist psychologische opbouw. Elvira (I Puritani) zingt ze zacht-smekend, met een licht van hoop, en de cabaletta barst van vertwijfeling. Als Violetta (La Traviata) vraagt ze zich zinderend af of wat ze nu voelt echte liefde is. Met Nedda (Pagliacci) van Leoncavallo benadert ze de wanhoop van de passie. Ze bewijst dat ze het talent heeft om de lyrische verfijning van haar stem te laten evolueren naar dramatischer partijen, als die haar emotioneel aanspreken.

Het Orchestra Teatro Regio Torino is met dirigent Gianandrea Noseda vertrouwd met de stijl en begeleidt efficiënt en vol engagement. Een cd die belcantoliefhebbers zullen koesteren! En misschien wel het eerste Gouden Label voor 2016!

Krijg elke donderdag een overzicht in je mailbox van alle artikelen die geplaatst zijn op Klassiek Centraal. Schrijf je snel in:

Meer lezen ?

Sterrenparade

Voor wat staan de sterren die toegekend worden? Het is belangrijk om daarin openheid te brengen, dit m.a.w. op de (ver)nieuw(d)e website te expliciteren. KC is voorstander van een positieve benadering, genre de restaurantrubriek in dSMagazine: uitstekend– goed – redelijk – nipt.

5 ⭐️ = uitstekend

4 ⭐️ = zeer goed

3 ⭐️ = goed

2 ⭐️ = redelijk

1 ⭐️ = nipt

Introductiegidsen

Steun Klassiek Centraal via JPC