Fandango

Gedanst joie de vivre - een gepassioneerde muzikale ontdekkingsreis naar de oorsprong van de meeslepende dans "Fandango" Rijk of arm, jong of oud, groot of klein: bijna iedereen onder de mensen kende de basisfiguren van deze geïmproviseerde van deze improvisatierijke zangdans, die werd gedanst in dansacademies en theaters, maar ook op straat in de steden, in cafés, danszalen en in de paleizen van de hogere klassen. De fandango, de nationale dans van Spanje in de 18e eeuw, meestal begeleid door gitaar en castagnetten, was en is gewoon een dans van joie de vivre! En - zoals menig preuts tijdgenoot uit die tijd betreurde - ook van de vreugde van de liefde: "De lichamen bewegen op de klanken van de cadans van de muziek, met alle liefde van het moment de lichamen bewegen op de klanken van de cadensen van de muziek, met alle hartstochtelijke opwinding, in uiterst wulpse bewegingen, met stampende voeten, blikken, sprongen, met alle figuren vol wulpse bedoelingen", klaagde de deken van Alicante in 1712. En als dat nog niet genoeg bewijs is voor de charmes van de fandango, laten we dan onthullen dat zelfs Giacomo Casanova zelf de fandango uitdrukkelijk beschreef als "de meest verleidelijke en wulpse dans ter wereld". En hij kan het weten..