Zoek
Sluit dit zoekvak.

Onze website is vernieuwd, geef zelf je evenementen in. Heb je een fout gezien. Mail ons!

Bilitis - Revue Blanche brengt muziektheater met verstilde erotiek in woord, beeld en klank.

Verborgen achter vier, bijna doorzichtige ragfijne witte schermen stonden de vier muzikanten  van Revue Blanche de toehoorders op te wachten.  En toen hun optreden begon,  op de fluittonen van  Pan,  kon je hen uit het duister ontwaren en al spelend herkennen als was het schaduwtheater: altviolist Kris Hellemans, harpiste Anouk Sturtewagen,  fluitiste Caroline Peeters  en sopraan Lore Binon.  

muziek in de kapel partner van Klassiek Centraal

Het  is sinds hun  oprichting de  ongewone samenstelling van het gezelschap. En  een ideale combinatie van door Debussy  geliefde instrumenten om muziek van deze Fransman te brengen.   Componist Wim Hendrickx  bewerkte voor hen de pianosuite  Six épigraphes antiques  en  Les Chansons de Bilitis van Debussy en voegde er afwisselend ook zijn eigen creaties aan toe,  zijn  Chansons secrètes.    Maar er is in de voorstelling ook dans geïntegreerd.   Eerst  op  videoscherm  maar even later  stapt  choreografe en danseres Frauke Mariën  als het ware in levende lijve, discreet en lenig,  uit het witte  doek. En wemelt  en wriemelt  ze zich sensueel als een zachte wind tussen  het filigraan decor.

Er zit veel erotische  lijfelijkheid  op scène,  soms ook gedubbeld op ’t videoscherm.  Hoe kan het ook anders wanneer  je het lesbisch  poëem  Bilitis van   Pierre Louÿs uit 1894  dansend  moet verbeelden : “Moi , je ne saurais vivre que nue.  Mon amant, prends-moi comme je suis: sans robe, ni bijoux ni sandales, voici Bilitis toute seule».  Haar  dans is zo zuiver  sensueel en sensueel  zo zuiver.   « Mes boucles flottent autour de moi,  libres et rondes comme des plumes »   en dat  zie je   op podium gebeuren. Het gedicht wordt deels gedeclameerd, deels  gezongenEn  naast de Debussy bewerkingen componeerde  Wim Hendrickx   ook zijn eigen “Chansons secrètes” en nog  vier  interludes  voor elk van de solisten.

Meet Wim Hendrickx zich hier aan Debussy ? “ Ik heb iets met Debussy, ja, maar ik zou het toch bescheidener willen houden.  Mij is gevraagd eerst die suite  en de drie Bilitis-chansons van Debussy te bewerken voor het ensemble en gaandeweg  is er dan gedacht  : waarom ook niet  iets doen met die oorspronkelijke, niet gecensureerde   Bilitis teksten van Pierre Louÿs’ prozagedicht.  En ik had al het gevoel dat mijn taal goed in die Franse traditie zit.  En ja, je  brengt twee componisten uit twee verschillende periodes samen, mét  uiteraard stijlverschillen,  maar je zit ook niet in twee werelden die helemaal niks met  mekaar te maken hebben.    Want er zit ook bij Debussy veel van dat  oriëntalisme dat ook mij zo dierbaar is, dat in mijn werk zit en mij zo aantrekt. “

En die twee werelden vloeien  dan ook  tijdens de voorstelling in mekaar over.   Revue Blanche  speelt  niet eerst Debussy  en nadien Hendrickx.  Nee, je krijgt voortdurend dat  gevoel  van vervlechting,   alhoewel  het publiek  soms maar aarzelend door heeft wie wat geschreven heeft. Maar als Lore Binon aan haar interlude begint, vertolkt ze duidelijk het werk van een hedendaagse componist  : haar stemgeluiden zijn  hortende ademstoten, volkomen  eenduidig met klacht van de lesbische Bilitis : “Si je pense à elle, ma gorge se dessèche”.  Maar de stem van Binon zingt ook prachtige klanken in de nieuw gecomponeerde chansons.  “Je zingt als het ware van een wit blad papier, zonder referentie, het maakt zo’n creatie natuurlijk heel interessant,  er is meer werk aan, meer instuderen, het is nog nooit gezongen maar er is dus  ook meer eigen inbreng”  zegt ze.  “Een voice zonder divatrekjes”  stond recent over haar  in de  pers. Net zoals de andere solisten moet ook zij overigens als inspiciënt met de rekwisieten op het toneel omgaan.  Dat de muzikanten zelf mee de  elementen van het  sobere decor  verglijden  geeft aan de hele enscenering  een meditatieve rust. Hier is een kamermuziekensemble aan het werk met  in  zichzelf gekeerd en dit keer écht transparant muziektheater. En met een componist op zijn sterkst.


  • WAT: Bilitis
  • WIE: Revue Blanche – Lore Binon, sopraan;  Kris Hellemans, altviool; Caroline Peeters,fluit en Anouk Sturtewagen, harp.
  • WANNEER: 19 maart 2018
  • WAAR: GC De Kroon, St. Agatha Berchem. Ook op   22 maart in de Bijloke in Gent
  • Foto: ©Revue Blanche

Nieuwsbrief

Meer Lezen

© Klassiek Centraal – build & hosted door Kyzoe.be

Join Us

Subscribe Our Newsletter

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.Consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo. ex ullamcorper bibendum. Vestibulum in mattis nisl.