Hermann Scherchen

Hermann Scherchen (Berlijn, 21 juni 1891 – Florence, 12 juni 1966) was een Duits dirigent en muziekpedagoog.

Scherchen kreeg als klein jongetje al vioollessen. Van 1907 tot 1910 was hij altviolist in het Blüthner orkest in Berlijn. De basis voor zijn latere baan als dirigent legde hij grotendeels als autodidact. In 1911 ontmoette hij Arnold Schönberg, met wie hij voor de première van zijn Pierrot lunaire zou samenwerken. Het werd voor hem een richtinggevende samenwerking en zij gingen samen in 1912 op concerttournee.
Hij ging naar Riga en was daar van 1914 tot 1916 dirigent. In 1917 maakte hij als civiele krijgsgevangene in een kamp in de Oeral de Russische Oktoberrevolutie mee (hij was aan het begin van de Eerste Wereldoorlog tijdens een concert in Letland als vijandelijke buitenlander door de Russen gevangengenomen). Het idee van socialisme als zegen voor de mensheid liet Scherchen niet meer los. In 1918 vertaalde hij het arbeiderslied Смело, товарищи, в ногу! (Smelo, towarischtschi, w nogu) in het Duitse: Brüder, zur Sonne Brüder, zur Freiheit. Na terugkeer in Berlijn stichtte hij in 1923 de Internationale Gesellschaft für Neue Musik (IGNM) en richtte het muziekmagazine Melos op. In de omgeving van de IGNM maakte hij ook kennis met Karl Amadeus Hartmann. Hij werd de mentor van deze jonge componist. In 1926 dirigeerde hij het gezelschap voor de eerste keer tijdens de Donaueschinger Musiktage, een forum voor de promotie van eigentijdse muziek.