Als thuiskomen …

"Mozart & The Weber Sisters": Sabine Devieilhe vertegenwoordigt de zussen op een schitterende manier.

**** Deze cd heeft al diverse onderscheidingen gekregen, en ook Klassiek Centraal heeft er alleen maar lof voor. Het thema van The Weber Sisters is een leuke invalshoek om een aantal van Mozarts mooiste aria’s te presenteren. Ze worden gezongen door de kristalheldere sopraan van Sabine Devieilhe, die er juweeltjes van maakt.

**** Deze cd heeft al diverse onderscheidingen gekregen, en ook Klassiek Centraal heeft er alleen maar lof voor. Het thema van The Weber Sisters is een leuke invalshoek om een aantal van Mozarts mooiste aria’s te presenteren. Ze worden gezongen door de kristalheldere sopraan van Sabine Devieilhe, die er juweeltjes van maakt.

In Mannheim stond de jonge Mozart niet alleen in bewondering voor de instrumentale virtuositeit van het hoforkest van de stad. Belangrijker was misschien nog dat hij er omstreeks 1777 met de familie Weber kennismaakt. Fridolin Weber was bassist in het orkest, kopiist van partituren én, vooral, vader van vier dochters. Mozart wordt niet alleen smoorverliefd op Aloysia, maar meer nog op haar uitzonderlijk mooie stem. Ze inspireert hem tot concertaria’s, en het charmante lied Dans un bois solitaire (KV 308) kan als een liefdesbekentenis aan haar beschouwd worden. Maar Aloysia moet niet van hem weten en Mozart richt zijn gevoelens op haar zus Constanze, die uiteindelijk ook zijn vrouw wordt. Ze trouwen op 4 augustus 1782. Ondertussen heeft hij ook voor Josepha aria’s geschreven, onder andere de virtuoze aria van de Koningin van de Nacht (Der Hölle Rache) in Die Zauberflöte.

Op de cd komt dus werk voor die de typische kwaliteiten van deze drie zangeressen aan bod laat komen, en dit ook in soms minder bekende aria’s. Sabine Devieilhe vertegenwoordigt de zussen schitterend: ze beheerst zowel technisch de virtuositeit voor een Koningin van de Nacht, heeft de ruime tessituur voor de aria’s van Aloysia en de vocale behendigheid en souplesse voor de Constanze-partijen. Bij deze laatste sluit de slotaria van de cd aan uit de Mis in c (KV 427), waarvan Mozart voor Constanze een soort “voorstudie” geschreven had. Dirigent Raphaël Pichon tekent ook voor de interessante toelichting rond deze aria’s in het cd-boekje en dirigeert zijn ensemble Pygmalion ook in enkele blitse instrumentale fragmenten.

Delicaat miniatuurtje

Sabine Devieilhe heeft haar publiek veroverd met het zingen van oude muziek, maar ondertussen zingt ze ook Poulenc – dit seizoen was ze in de opera van Amsterdam te horen in Dialogues des Carmélites (lees de recensie hier) – Ravel en zelfs Zemlinsky. Ze vindt dat ze het geluk heeft over een natuurlijke stem te beschikken die een ruim repertoire toelaat en vier eeuwen muziek overbrugt. Noch het lyrisme van Lakmé (de beroemde klokjesaria), noch de superhoge noten in de partij van de Koningin van de Nacht – zelfs niet in een hels tempo gezongen – vormen een probleem. Maar Mozart is als “thuiskomen”, zegt ze in een interview in Opéra Magazine (oktober 2015).

Inderdaad, in bijvoorbeeld Vorrei spiegarvi, oh Dio (KV 418) horen we een kristalheldere en loepzuivere Devieilhe. Ze zingt extreem hoge noten zonder te krijsen of scherp te klinken. De stem blijft steeds heerlijk soepel en natuurlijk. Haar coloratuurkunst heeft emotionele impact, het is geen holle virtuositeit. Nehmt meinen Dank (KV 383), het lied dat Mozart als een soort afscheid aan Aloysia schreef, is een delicaat miniatuurtje, al is de Duitse uitspraak misschien een beetje hypercorrect – maar dat is detailkritiek.

Het orkest Pygmalion onder leiding van Raphaël Pichon is ontzettend dynamisch en fel, al zijn we ondertussen wat dat betreft wel aan een en ander gewoon geraakt! In het Allegro vivace assai uit Thamos, klinkt het regelrecht cassant. Maar het zorgt voor pit en levendigheid en kan ook heel subtiel en genuanceerd spelen. Daar houden we wel van. In het prachtige Et incarnatus est is het trouwens zo ingetogen dat het samen met de zangeres mee verantwoordelijk is voor de ontroerende uitvoering. De cd sluit af met een coloratuur-knipoog naar de Mozartiaanse schunnigheden die ook tot zijn biografische karakteristieken behoren.

Krijg elke donderdag een overzicht in je mailbox van alle artikelen die geplaatst zijn op Klassiek Centraal. Schrijf je snel in:

Meer lezen ?

Sterrenparade

Voor wat staan de sterren die toegekend worden? Het is belangrijk om daarin openheid te brengen, dit m.a.w. op de (ver)nieuw(d)e website te expliciteren. KC is voorstander van een positieve benadering, genre de restaurantrubriek in dSMagazine: uitstekend– goed – redelijk – nipt.

5 ⭐️ = uitstekend

4 ⭐️ = zeer goed

3 ⭐️ = goed

2 ⭐️ = redelijk

1 ⭐️ = nipt

Introductiegidsen

Steun Klassiek Centraal via JPC